Türküler Ağlamasın-İbrahim Şaşma

Türküler Ağlamasın-İbrahim Şaşma

Türküler Ağlamasın 

Uçun gidin turnalar, şavkına doğru ayın.
Muştu verin anneme, aşk ile yundu deyin
Bahar kızın, ay kızın, o gül kızın, Şenay’ın;
Saçlarına semadan, bir buse kondu deyin.

Bereket ırmağıydım, baharı taşıyordum.
Birkaç çürük bent ile menzilimde durdular.
Heybem sevda yüklüydü, yedi renk taşıyordum.
Beni neden vurdular, beni neden vurdular?

Devamını Oku…

Beş Yaşım Nerde Benim?

Beş Yaşım Nerde Benim?

Beş Yaşım Nerde Benim?

Dem ki sual demidir, dert yüklü bir duvara.
Kaç asır tanık olmuş, ha yokluğa ha vara.

Duvarlar yangın yeri, yaşanmışlık celbidir.
Bir yetim kızın sanki, zemheride kalbidir.

Gönlüme düşen tozu, dem ki üfleme demi.
Mazi paslı bir bıçak, nasıl keser Adem’i.

Devamını Oku…

Sis Şiiri- İbrahim Şaşma

Sis Şiiri- İbrahim Şaşma

Sis

O Zülfikar bakışlar, kor düşürür aklıma.
Gözlerinde İsrafil, sûr düşürür aklıma.

Ben de düşerim ey yâr, gönenli can duvarım.
Bir sözünü harç eder, yıkığımı sıvarım.

Çevir kara gözleri, bak dağlara yıkılsın.
Ya da sineme benim, kör kurşunlar sıkılsın.

O kara gözlerinde, ne belalar taşırsın.
Nazarında yüreğim, feleğini şaşırsın

Devamını Oku…

Biz Yedi Kardeştik Şiiri-İbrahim Şaşma

Biz Yedi Kardeştik Şiiri-İbrahim Şaşma

Biz Yedi Kardeştik

Toprak dam, toprak duvar, isli çıra, kırık cam.
Yüreğim lime lime, maziyedir ilticam.

Duvarların dilinde, bir ıssızlık ezgisi.
Gördüğüm her bir çatlak, ak bir alın çizgisi.

Söyle ey köhne kapı, nerede Fatma Ana?
Cennete açılırdın, dokunduğumda sana.

Seher vakti ıbrıktan, sekide abdest alan;
Kimdir babamı benim, çocukluğumdan çalan.

Devamını Oku…

Mevcudiyet Şiiri-İbrahim Şaşma

Mevcudiyet Şiiri-İbrahim Şaşma

Mevcudiyet

Cümle cihanda canlar, yumsa da cümle gözü.
Cânı özünden içre, görecek biri vardır.
Dokuz köyden kovdursa, Adem’in doğru sözü.
Erenler diyârında, muhakkak yeri vardır.

Sen gül ile cevap ver, atan sana taş atsın.
Bin yalan bir doğru, çepeçevre kuşatsın.
Söz söyle öldürmesin, söz söyle de yaşatsın.
Her ölmüşün içinde mutlak bir diri vardır.

Devamını Oku…

Kırgınım Şiiri- İbrahim Şaşma

Kırgınım Şiiri- İbrahim Şaşma

Kırgınım

Zemheride ateşe, yaz gününde ayaza.
Sebep olan zülfünün, tellerine kırgınım.
Yâr bir kalem tuta da, katlime ferman yaza.
Bir mektubu çok gören, ellerine kırgınım.

Görenler berduş dedi, yüzüme güldü geçti
Bu aşk var ya sevdiğim, sinemi deldi geçti.
Beraber yürümedik, kaç bahar geldi geçti.
Bu şehrin sokağına, yollarına kırgınım.

Devamını Oku…

Ben de Gönül Kalmadı Şiiri-İbrahim Şaşma

Ben de Gönül Kalmadı Şiiri - İbrahim Şaşma

Ben de Gönül Kalmadı

Vuslata parmak izin, ne de bir rızan düştü,
Kaç bahar geldi geçti, nasibe hazan düştü,
Yağmur dedim ruhuma, ateş-i suzan düştü,
Sakın bana sev deme, ben de gönül kalmadı.

Bal bıçağı oldum da, geldim sana sarıldım
Ne naz ettim ne cilve, ne küstüm ne darıldım
Ocağında çalıydım, kırk parçayla kırıldım
Sakın bana sev deme, ben de gönül kalmadı.

Devamını Oku…

İnsan İsterim İnsan-İbrahim Şaşma

İnsan İsterim İnsan-İbrahim Şaşma

İnsan İsterim İnsan

Irmak misali âdem, bir pınardan çıkmalı.
Menzilinden şaşmadan denizine akmalı.

Ne bir dağ ne de tepe, dur demesin akışa
Çağlayıp gitmelidir su yakışa yakışa.

İnsan isterim insan, gecelerin gündüzü
Geçit vermez dağların, ardındaki o düzü

Kıştan sonraki bahar ve yağmur dokunuşu
İnsan diye yazılsın, aşk olsun okunuşu

Devamını Oku…