Kırgınım Şiiri- İbrahim Şaşma

Kırgınım

Zemheride ateşe, yaz gününde ayaza.
Sebep olan zülfünün, tellerine kırgınım.
Yâr bir kalem tuta da, katlime ferman yaza.
Bir mektubu çok gören, ellerine kırgınım.

Görenler berduş dedi, yüzüme güldü geçti
Bu aşk var ya sevdiğim, sinemi deldi geçti.
Beraber yürümedik, kaç bahar geldi geçti.
Bu şehrin sokağına, yollarına kırgınım.

Kurşuni gözlerinde vurulduğum nazlı yâr
Bilsen ki cihan bana, nasıl küçük nasıl dar.
Sarı çiçek dalında, hicran diye fısıldar.
Gülistana kırgınım, güllerine kırgınım.

Sana mahkûm olalı, fırkat mührü var bende
Nasıl yaktın yandırdın, bir bak geriye dön de
Hani sönmek bilmezdi, sevda ateşi sende.
Közlerine kırgınım, küllerine kırgınım.

İbrahim Şaşma

Kerim Usta

Herkesin bir yaşama nedeni var. Benimki ise "Sevda"…

Tüm Yazılar