Evrad-ı Bahaiyye ve Bereketi
Evrad-ı Bahaiyye, büyük veli İmam-ı Ahmed el-Bedevî hazretlerine dayandırılan ve özellikle tasavvuf ehli arasında çok okunan çok kıymetli bir duadır.
Bu duayı her gün vird edinip düzenli okuyan kimselerin, Allah’ın izniyle birçok manevi berekete kavuşacağına inanılır. Bu bereket; gönül rahatlığı, işlerin hayırla yürümesi, günahlardan ve belalardan korunma şeklinde kendini gösterir.
Ancak şunu hiç aklımızdan çıkarmayalım: “Kesin şifa bulur, kesin zengin olur” gibi mutlak ifadeler doğru değildir. Şifa ve her türlü iyilik yalnızca Allah’tandır. Bu dua, bir dilek ve niyaz vesilesidir, sihirli bir formül değildir. Mesela, hasta birine okunup suyu içirilebilir, ama bunun yanında mutlaka doktora da gidilmelidir. Peygamberimiz hem dua etmiş hem de tedavi olmuştur.
Kısacası, Evrad-ı Bahaiyye, binlerce müminin manevi hayatını aydınlatmış çok değerli bir hazinedir. Onu, sırf dünyalık bir menfaat için değil, Allah’a olan sevgimizi ve bağlılığımızı göstermek için okumalıyız. Anlamını öğrenmek için “Miftahü’l-Kulûb” gibi kitaplara bakmak, bu duayı daha iyi anlamamızı sağlar.
İşte, Evrad-ı Bahaiyye’nin Latin harflerle doğru okunuşu.
Takip eden sayfada: Orijinal Arapça metni.
Sonraki sayfada ise: Her bir bölümünün Arapça okunuşu ve Türkçe meali bir arada.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Allâhümme entel Melikül Hayyül Kayyûmül Mübîn.
Ellezi lâ ilâhe illâ ente. Rabbi, halaktenî ve ene abduke ve ene alâ ahdike ve va’dikemesteta’tü. Eûzü bike min şerri mâ sana’tü. Ebûü leke bi ni’metike aleyye ve ebûü bi zenbî. Fağfirlî zünûbî fe innehu lâ yağfiruz zünûbe illâ ente yâ Ğaffâr.
Sübhânellâhi vel hamdü lillâhi ve lâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhil aliyyil azîm.
Hüvel evvelü vel âhıru vez zâhiru vel bâtınü ve hüve bi külli şey’in alîm.
Yuhyî ve yümîtü ve hüve hayyüllezî lâ yemûtü bi yedihil hayr.
Ve hüve alâ külli şey’in kadîr.
Tesbihât Bölümü (Sübhaneke…):
Sübhâneke yâ Azîmül müazzameh.
Sübhâneke yâ Kayyûmül mükerram.
Sübhâneke yâ Bâis.
Sübhâneke yâ Vâris.
Sübhâneke yâ Kâdir.
Sübhâneke yâ Muktedir.
Sübhâneke yâ Alîmes sirri vel hafiyyât.
Sübhâneke yâ Bâise men fil cedelâti vel müsümmetât.
Sübhâneke yâ Müsta’bede cemîıl halk.
Sübhâneke yâ Mukaddiral vahdi ves savâık.
Sübhâneke yâ men lâ tetrâu aleyhil âfât.
Sübhâneke yâ Mükevvinel ezmineti vel evkât.
Alâ kadrike ve teâleyte ammâ yekûlüz zâlimûne ulüvven kebîrâ.
Sübhâneke yâ Mu’tizarrikâb.
Sübhâneke yâ Müsebbibel esbâb.
Sübhâneke yâ Hayyü yâ Kayyûmüllezî lâ yemût.
Sübhâneke yâ İlâhî ve ilâhen nâsût.
Halaktenâ Rabbena bi yedike ve faddaltenâ alâ kesîrin min halkık.
Fe lekel hamdü ven ni’me.
Ve leket tavlü vel alâ.
Tebârakte Rabbena ve teâleyte.
Nestağfiruke ve netûbü ileyke.
Dualar ve Esmâ-i Hüsnâ Zikri:
Allâhümme entel evvelü fe lâ şey’e kableke.
Ve entel âhıru fe lâ şey’e ba’deke.
Ve entez zâhiru fe lâ şey’e yüşbihüke.
Ve entel bâtınü fe lâ şey’e yerâk.
Ve entel vâhidü bi lâ kesîr.
Ve entel kâdiru bi lâ vezîr.
Ve entel müdebbiru bi lâ müşîr.
Kulillâhümme mâlikel mülki tü’til mülke men teşâü ve tenziul mülke mimmen teşâü ve tuizzü men teşâü ve tüzillü men teşâü bi yedikel hayr. İnneke alâ külli şey’in kadîr.
Tûlicül leyle fin nehâri ve tûlicün nehâra fil leyli ve tuhricül hayye minel meyyiti ve tuhricül meyyite minel hayyi ve terzüku men teşâü bi ğayri hisâb.
Sübhâneke yâ menihtecebe fil ulâ an cemîıl verâ.
Sübhâneke yâ men terra da bil vekâri vel kibriyâ.
Sübhâneke yâ mâlike cemîıl eşyâ.
Sübhâneke yâ men teazzeze bil kudreti vel ulâ.
Ve yâ men ya’lemü mâ fid devâhis seb’i vel husnâ.
Ve yâ men ya’lemü mâ yeteleclecü fis sudûri vel ahşâ.
Ve yâ men şerrafel arzda alel müdüni vel kurâ.
Sübhâneke yâ men ya’lemü mâ tahtel cebâili ves serâ.
Sübhâneke yâ men teâlâ ve letüfe an en yürâ. Tebârakte ve teâleyte lâ rabbe ğayruke ve lâ kâhire sivâk.
Allâhümme entel mün’ımül müfdılül mükîlüş şekûr.
Ve eşhedü enneke entellâhüllezî lâ ilâhe illâ ente.
Ente rabbî ve rabbü külli şey’in. Fâtırus semâvâti vel ardı. Alîmül ğaybi veş şehâdetil aliyyül kebîrül müteâl.
Ayet-i Kerimeler ve Dualar:
Tâhâ. TâSînMîm. TâSîn. Yâsîn. HâMîm. AynSînKâf.
Merecel bahrayni yeltekıyân. Beynehümâ berzahun lâ yebğıyân.
Allâhü lâ ilâhe illâ hüvel hayyül kayyûm. Lâ te’huzühû sinetün ve lâ nevm. Lehû mâ fis semâvâti ve mâ fil ard. Men zellezî yeşfeu ındehû illâ bi iznih. Ya’lemü mâ beyne eydîhim ve mâ halfehüm ve lâ yühîtûne bi şey’in min ılmihî illâ bimâ şâe. Vesi’a kürsiyyühüs semâvâti vel ard. Ve lâ yeûdühû hıfzuhümâ ve hüvel aliyyül azîm.
Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm.
Hümmel emru ve câen nasru fe aleynâ lâ yünsarûn.
HâMîm.
Tenzîlül kitâbi minellâhil azîzil alîm.
Ğâfiriz zenbi ve kâbilit tevbi şedîdil ıkâbi zît tavli lâ ilâhe illâ hüve ileyhil masîr.
Yef’allâhü mâ yeşâü bi kudratihî ve yahkümü mâ yürîdü bi ızzetih.
Ve lâ münâzia fî ceberûtihî ve lâ şerîke lehû fî mülkih.
Sübhânellâhi ve bi hamdihî. Lâ kuvvete illâ billâh.
Mâ şâellâhü kâne ve mâ lem yeşe’ lem yekün.
A’lemü ennallâhe alâ külli şey’in kadîr.
Ve ennallâhe kad ehâta bi külli şey’in ılmen.
Allâhümme lâ taktülnâ bi ğadabike ve lâ tühliknâ bi mesûlatike ve âfinâ kable zâlik.
Sübhânellâhil melikil kuddûs.
Sübhânellâhi zil mülki vel melekût.
Sübhâneke zil izzeti vel azameti vel heybeti vel kudreti vel kibriyâi vel celâli vel cemâli vel kemâli vel bekâi ves sultâni vel ceberût.
Sübhânel melikil hayyillezî lâ yenâmü ve lâ yemûtü ebeden bâkıyen dâimen sübbûhun kuddûsün rabbünâ ve rabbül melâiketi ver rûh.
Tazarru ve Niyaz Duaları:
Allâhümme allimnâ min ılmike ve fehhimnâ anke ve kallidnâ bi samsâmi nasrik.
Allâhümmec’alnâ leke şâkiran ve leke zâkiran ve leke râhiben ve leke mitvaan ve leke muhbiten ve ileyke evvâhen münîbâ.
Allâhümme tekabbel tevbetenâ vağsil havbetenâ ve seddid mekâvilenâ veslül sehîmete sudûrinâ.
Ve ezhibid dahl vez zahle ver râne vel ihnete min kulûbinâ.
Allâhümme innâ neûzü bike min cüdâil füc’eti ve harkıl me’nûseti ve minel ilhâdi vel ğırrati ve minel cemmi vel aneti ve minel ümuril mütammirât.
Allâhümmeksim lenâ min haşyetike mâ tehullü bihî beynenâ ve beyne ma’sıyek.
Ve min tâatike mâ tüdhılinâ ve tübelliğanâ bihî ilâ hazîratil kuds.
Ve minel yekîni mâ tühevwinü bihî aleynâ müsîbâtid dünyâ vel âhırah.
Vahşurnâ mea hayril eşâvid.
Ve metti’nâ bi esmâinâ ve ebsârinâ ve kuvvetinâ mâ ahyeytenâ.
Ve meyyitnâ alâ ahyeytenâ vec’alhül vârise minnâ vec’al se’ranâ alâ men zalemenâ vensurnâ alâ men âdenâ vağfir hatâyânâ vekşif razâyânâ.
Veşfi merdânâ ve nevir cü’şenâ.
Vakdı evtâranâ verham nâcileynâ ve lâ tec’alil âcilete ekbera hemmine ve lâ mebleğa ılminâ ve lâ tec’al müsîbetenâ fî dîninâ ve lâ tüsellıt aleynâ bi zünûbinâ men lâ yerhamünâ verzuknâ ve ente erhamür râhımîn.
Allâhümme innâ nes’elüke rahmeten min ındike tehdî bihâ kulûbenâ ve telümmü bihâ şa’senâ ve tecmeu bihâ şemlenâ.
Ve teşfî bihâ merîdânâ ve tüzekkî bihâ a’mâlenâ ve evkâtenâ ve tülhimünâ bihâ ruşdenâ.
Allâhümme innâ nes’elüke bi samedâniyyetike ve bi vahdâniyyetike ve bi ferdâniyyetike ve bi izzetikel bâhirati ve bi rahmetikel vâsiati en tec’ale lenâ nûran fî mesâmiınâ ve nûran fî a’yüninâ ve nûran fî ecdâsinâ ve nûran fî kulûbinâ ve nûran fî havâssınâ ve nûran fî nesemînâ ve nûran min beyni eydînâ.
Allâhümme zidnâ ılmen ve nûran ve hılmen ve âtinâ ni’meten zâhireten ve ni’meten bâtıneten.
Hasbünellâhü li dîninâ. Hasbünellâhü li dünyânâ. Hasbünellâhül kerîmü limâ ehemmenâ.
Hasbünellâhül halîmül kaviyyü li men beğâ aleynâ.
Hasbünellâhüş şedîdü li men kâdenâ bi sû’.
Hasbünellâhür rahîmü ındes sâmi.
Hasbünellâhür raûfü ındel mes’eleti fil cedesi.
Hasbünellâhül latîfü ındel mîzân.
Hasbünellâhül hakîmü indel cenneti ven nâr.
Hasbünellâhül kâdiru indes sırât.
Hasbiyellâhü lâ ilâhe illâ hüve aleyhi tevekkeltü ve hüve rabbül arşil azîm.
Merhaben merhaben bis sabâhı ve bil yevmil cedîdi ve bil ibdâi ve bil fitnetis seîdi ve bis safiri veş şehîd.
Üktüb lenâ mâ nekûlü bismillâhil hamîdil mecîdir râfiyıl vedûdil mühîtıl fâ’alü fî halkıhî limâ yürîd.
Ve hüve akrabü ileyhi min hablil verîd.
Asbahnâ billâhi mü’minen ve bi likâihî müsaddikan ve bi hüccetihî mu’terifen ve li sivellâhi fil ulûhiyyeti câhiden ve alellâhi mütevekkilen. Nüşhidüllâhe ve nüşhidü melâiketehû ve kütübehû ve enbiyâehû ve hamelete arşihî bi ennehû hüvallâhüllezî lâ ilâhe illâ hüve vahdehû lâ şerîke lehû ve neşhedü enne muhammeden abdühû ve rasûlühû ve ennel cennete hakkun ven nâra hakkun ve ennel havda hakkun ve enneş şefâate hakkun ve enne münkeren ve nekîran hakkun ve va’deke hakkun ve ennes sâate âtiyetün lâ raybe fîhâ ve ennallâhe yeb’asü men fil kubûr.
Alâ zâlike nahyâ ve aleyhi nemûtü ve aleyhi nüb’asü ğaden ve lâ nerâ azâben in şâallâhü teâlâ.
Allâhümme innenâ zalemnâ enfüsenâ fağfir lenâ evzâranel kebâira vel lememi fe innehu lâ yağfiruhümâ illâ ente.
Vehdinâ li ahsenil ahlâki fe innehu lâ yehdî li ahsenihâ illâ ente.
Lebbeyke ve sa’deyke vel hayru küllühû bi yedeyke. Nestağfiruke ve netûbü ileyke.
Âmennâ allâhümme bimâ erselete min rasûl.
Ve âmennâ allâhümme bimâ enzelte min kitâbin fe saddaknâ.
Allâhümmemle’ evcheynâ minke hayâen ve kulûbenâ minke hubûrâ.
Allâhümmec’alnâ lühumen ve zulfen ve lâ tec’alnâ dâlinen ve âninen ve nemîmen ve neffâcen ve dâhisen.
Allâhümme innâ neûzü bike minel hebrâmeti vel câveti ve minel utüvvi vel hatratihî vel hayluleti vel feyheci ver rat’ı vel atli ver rammâi vel fitnetid dehmâi vel maîşetid dankâ’.
Allâhümmec’al evvele yevminâ hâzâ salâhen.
Ve evsetehü felâhen ve âhırahû necâhen.
Allâhümmec’al evvelehû rahmeten ve evsetehû zehâdeten ve âhırahû tekrimeh.
Allâhümmerzuknâ minel îşi erğadehû ve minel umri es’adehû ve miner rızki evseah.
Allâhümme’fu annâ bi afvike vahlüm aleynâ bi fadlik.
Sübhânekellâhümme ve bi hamdik. Lâ uhsiy senâen aleyke ente kemâ esneyte alâ nefsik.
Azze cârüke ve celle senâüke ve lâ yühzemü cündüke ve lâ yuhlefü va’düke ve lâ ilâhe ğayruk.
Sübhâneke mâ abednâke hakka ıbâdetike yâ Ma’bûd.
Sübhâneke mâ arafnâke hakka ma’rifetike yâ Ma’rûf.
Sübhâneke mâ zekernâke hakka zikrike yâ Mezkûr.
Sübhâneke mâ şekernâke hakka şükrike yâ Meşkûr.
Allâhümme evzı’nâ şükra mâ en’amte bihî aleynâ fe inneke entellâhüllezirtefa’te an sıfatil cibilli sıfatü kudratik.
Ve lâ dıdde şehdüke hîne fetartel me’rûşe ve lâ nidde hıczüke hîne berâ’tel hubât.
Allâhümme innâ neûzü bike min câhimetin lâ tedma’u ve min cenânin lâ yefza’u ve min kalbin lâ yahşa’u ve min avâdil mâûn.
Allâhümme fehhimnâ esrârake ve elbisnâ melâbise envârike ve ağmisnâ fî remûzil letâifi ve efıd aleynâ min avârifil meârif.
Yâ nûral envâri yâ Latîfü yâ Settâru nes’elüke en tüsalliye ve tüsellime alâ seyyidinâ muhammedin nibrâsıl enbiyâi ve neyyiril evliyâi ve izbirkanil asfiyâi ve yuhıs sekaleyn ve dıyâil hafikayn.
Ve en terfea vücûdenâ ilâ felekil ırfân.
Ve tüsebbite şühûdenâ fî mekâmil ıhsân.
Yâ Allâhü yâ Nûru yâ Vâsiu yâ Ğafûr.
Yâ menis semâü bi emrihî mebniyyeh.
Vel ğabrâu bi kudratihî medhıyyeh.
Veş şevâhiku bi hıkmetihî mersiyyeh.
Vel kamerâni bi fadlike müdıy’eh.
Nes’elüke bi ismikellezî terakraket minhül hunnesü vel ezherân.
Ve tecelcelet minhül anânü hırzen mâniav ve nûran sâtıan yekâdü senâ berıkıhî yezhebü bil ebsâr.
Yükallibüllâhül leyle ven nehâra inne fî zâlike le ibraten li ülil ebsâr.
TâSînMîm.
Ve neûzü billâhil azîmi minel meârifi vel ıdâmeti vel mahzûri vel mümâhaleti vel ğımâr.
Ve min keydil füccâri ve min havâdisil asrâni ve min şerril ecirrân.
Yâ Hafîzu ıhfaznâ.
Yâ Veliyyü yâ Vâlî yâ Aliyyü yâ Âlî yâ men lâ ilâhe illâ hüve lâ ya’lemü ehadün keyfe hüve illâ hüve. Yâ Allâhü yâ Hayyü yâ Kayyûmü yâ Hakkü yâ Vâhidü yâ Ehadü yâ Samedü yâ Vehhâbü yâ Fettâhü yâ Muhyî yâ Mümîtü yâ Kahhârü yâ Selâm.
Selâmün kavlen min rabbin rahîm. Fe seyekfîke hümüllâhü ve hüves semîul alîm.
Hüvallâhüllezî lâ ilâhe illâ hüver rahmânür rahîm.
Elmelikül kuddûsüs selâmül mü’minül müheyminül azîzül cebbârul mütekebbirul hâlikul bâriül musavvirul ğaffârul mübdiül müîdül berrul muhsır razzâkul kadîrul kâbidul bâsıtul hâfidur râfiul müizzül müzillül mükîytüs sâdıkul bakır raûfun nâfiud dârrul mühlikül mukaddimül müahhırul afüvvül muğnil müntekımüt tevvâbüs semîul alîmül basîr.
Hasbünellâhü ve ni’mel vekîl.
Ni’mel Mevlâ ve ni’men nasîr.
Ğufrâneke Rabbenâ ve ileykel masîr.
Yâ Dâimen bi lâ fenân ve yâ Kâimen bi lâ zevâl.
Ve yâ Müdebbiran bi lâ vezîr.
Sehhil lenâ ve alâ ebeveynâ külle asîr.
Allâhümme lâ mânia limâ a’tayte ve lâ mu’tıye limâ mena’te ve lâ mübeddile limâ hakemte.
Ve lâ yenfeu zel ceddi minkel cedd.
Sübhâneke rabbiyel aliyyil azîmil hasîbil hakemil adlir rakîbil bâzihış şâmihıl mücîbil ğaniyyir raşîdis sabûril celîlil bedîın nûril mük sitil câmîıl mu’tıl mâni’.
Lâ ilâhe illallâhül vekîlüş şehîd.
Lâ ilâhe illallâhül metînül mecîd.
Lâ ilâhe illallâhül vâcidül vâlî.
Lâ ilâhe illallâhül mâcidül müteâlî.
A’dednâ li külli hevlin lâ ilâhe illallâh.
Ve li külli rağbin elhamdü lillâh.
Ve li külli rahbetin eşşükrü lillâh.
Ve li külli u’cûbetin sübhânellâh.
Ve li külli lehzin hasbiyellâh.
Ve li külli ismin estagfirullâh.
Ve li külli şecvin mâ şâellâh.
Ve li külli kadâin ve kaderin tevekkeltü alellâh.
Ve li külli tâatin ve ma’sıyetin lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh.
Ve li külli müsîbetin innâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn. Ve li külli şecbin ista’antü billâh.
Allâhümme innâ asbahnâ nüşhidüke ve nüşhidü melâiketeke ve hamelete arşike ve enbiyâeke ve cemîı halkıke bi enneke entellâhüllezî lâ ilâhe illâ ente vahdeke lâ şerîke leke ve enne muhammeden sallallâhü aleyhi ve selleme abdüke ve rasûlüke. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhil aliyyil azîm.
Yâ Rahmâned dünyâ ve yâ Rahîmel âhırah.
Fa’fu annâ vağfir lenâ verhamnâ ente Mevlânâ ve ente hayrur râhımîn.
Son:
Bismillâhiş şâfî. Fî hüvallâh.
Bismillâhil kâfî. Hüvellâh.
Bismillâhil müâfî. Hüvellâh.
Bismillâhillezî lâ yedurru me’asmihî şey’ün fil ardı ve lâ fis semâi ve hüves semîul alîm.
Fallâhü hayrun hâfizan ve hüve erhamür râhımîn.
Vallâhü min verâihim mühîtun bel hüve kur’ânün mecîdün fî levhin mahfûz.
Hâfizû ales salavâti ves salâtil vustâ ve kûmû lillâhi kânitîn.
İn külli nefsin lemmâ aleyhâ hâfız.
Ni’mel hâfizu Allâh.
Yâ Hâfızu ıhfaznâ. Sümme enzele aleyküm min ba’dil ğammi emeneten nüasen yağşâ tâifeten minküm ve tâifetün kad ehemmethüm enfüsühüm yezunnûne billâhil ğayral hakkı zannel câhiliyyeti yekûlûne hel lenâ minel emri min şey’in kul innel emra küllühû lillâhi yuhfûne fî enfüsihim mâ lâ yübdûne lek. Yekûlûne lev kâne lenâ minel emri şey’un mâ kutilnâ hâhünâ kul lev küntüm fî büyûtiküm le berazellezîne kütibe aleyhimül katlü ilâ medâciıhim ve li yebteliyellâhü mâ fî sudûriküm ve li yümahhısa mâ fî kulûbiküm vallâhü alîmün bi zâtis sudûr.
Ellezîne yekûlûne Rabbenâ innenâ âmennâ fağfir lenâ zünûbenâ ve kınâ azâben nâr.
Essâbirîne ves sâdıkîne vel kânitîne vel münfikîne vel müstagfirîne bil eshâr.
Şehidellâhü ennehû lâ ilâhe illâ hüve vel melâiketü ve ülül ılmi kâimem bil kıst. Lâ ilâhe illâ hüvel azîzül hakîm.
İnned dîne indellâhil islâm.
Fe sübhânellâhi hîne tümsûne ve hîne tusbihûn.
Ve lehül hamdü fis semâvâti vel ardı ve aşiyyen ve hîne tuzhirûn.
Yuhricül hayye minel meyyiti ve yuhricül meyyite minel hayyi ve yuhyil arda ba’de mevtihâ ve kezâlike tuhracûn.
İnnî tevekkeltü alellâhi rabbî ve rabbiküm. Mâ min dâbbetin illâ hüve âhızun bi nâsıyetihâ. İnne rabbî alâ sırâtın müstekîm.
Ve mâ lenâ ellâ netevekkale alellâhi ve kad hedânâ sübülenâ ve le nasbiranne alâ mâ âzeytümûnâ ve alellâhi fel yetevekkelil mütevekkilûn.
Kul len yüsîbenâ illâ mâ ketebellâhü lenâ hüve Mevlânâ ve alellâhi fel yetevekkelil mü’minûn.
Ve mâ min dâbbetin fil ardı illâ alellâhi rızkuhâ ve ya’lemü müstekarrahâ ve müstevdeahâ. Küllün fî kitâbin mübîn.
Ve keyyin min dâbbetin lâ tahmilu rızkahâ allahü yerzükuhâ ve iyyâküm ve hüves semîul alîm.
Mâ yeftehıllâhü lin nâsi min rahmetin fe lâ müm sike lehâ ve mâ yümsik fe lâ mürsile lehû min ba’dihî ve hüvel azîzül hakîm.
Ve lein seeltehüm men halekas semâvâti vel arda le yekûlünnellâh. Kul e fe raeytüm mâ ted’ûne min dûnillâhi in erâdeniyellâhü bi durrin hel hünne kâşifâtü durrihî ev erâdenî bi rahmetin hel hünne müm sikâtü rahmetih. Kul hasbiyellâhü aleyhi yetevekkelül mütevekkilûn.
Ve mâ cealehüllâhü illâ büşrâ leküm ve li tatmeinne kulûbüküm bihî ve men nasru illâ min ındillâhil azîzil hakîm.
KâfHâYâAynSâd. HâMîmAynSînKâf.
İkfinâ verhamnâ. Hüvallâhül kâdirul kâhiruz zâhirul bâtınül fâtırul latîfül habîr. Kavlühül hakk. Vel mülkü yevme yünfehu fîs sûr. Alîmül ğaybi veş şehâdeti ve hüvel hakîmül habîr.
Yâ Hannânü yâ Mennânü yâ Bedîas semâvâti vel ardı yâ Hayyü yâ Kayyûmü yâ Zel celâli vel ikrâm.
Nes’elüke bi ızametil lâhûtıyyeti en tenkule tıbâanâ min tıbaıl beşeriyyeh.
Ve en terfea mühâcenenâ mea melâiketikel ulviyyeh.
Yâ Muhavvilel havli vel ahvâli havvil hâlenâ ilâ ahsenil hâl.
Sübhânekellâhümme ve bi hamdik.
Eşhedü en lâ ilâhe illâ ente.
Estağfiruke ve etûbü ileyke.
Salavât-ı Şerife:
Allâhümme salli alâ seyyidinâ muhammedinis sâbıkı ilel enâmi nûruhû rahmeten lil âlemîne zuhûruhû.
Adede men medâ minel beriyyeti ve men bakıye ve men seıde minhüm ve men şekıye salâten testağrikul adde ve tühîtü bil hadd.
Salâten lâ ğâyete lehâ ve lâ nihâye.
Ve lâ müntehâ lehâ ve lâ inkıdâ.
Salâtekellezî salleyte bihâ aleyh.
Salâten dâimeten bi devâmik.
Ve alâ âlihî ve sahbihî ve ıtratihî misle zâlik.
Sübhâneke rabbike rabbil izzeti ammâ yasıfûn. Ve selâmün alel mürselîn. Vel hamdü lillâhi rabbil âlemîn.
Evrad-ı Bahaiyye Arapça Yazılışı
Şimdi ise bu duların Türkçe Meali
Bismillâhirrahmânirrahîm.
(Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla.)
Allâhümme entel Melikül Hayyül Kayyûmül Mübîn.
(Allah’ım! Sen, gerçek Hükümdar’sın, ebedi Hayat sahibisin, her şeyi ayakta tutansın ve her şeyi apaçık gören ve gösterensin.)
Ellezi lâ ilâhe illâ ente. Rabbi, halaktenî ve ene abduke ve ene alâ ahdike ve va’dikemesteta’tü.
(O Allah’sın ki, Senden başka hiçbir ilah yoktur. Rabbim, beni Sen yarattın. Ben Senin kulunum ve gücüm yettiğince Senin verdiğin söz ve ahd üzereyim.)
Eûzü bike min şerri mâ sana’tü. Ebûü leke bi ni’metike aleyye ve ebûü bi zenbî.
(Yaptığım şeylerin şerrinden Sana sığınırım. Bana olan nimetini ikrar eder, günahımı itiraf ederim.)
Fağfirlî zünûbî fe innehu lâ yağfiruz zünûbe illâ ente yâ Ğaffâr.
(Benim günahlarımı bağışla. Çünkü günahları ancak Sen bağışlarsın, ey çok bağışlayıcı (Ğaffâr) olan Allah’ım!)
Sübhânellâhi vel hamdü lillâhi ve lâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhil aliyyil azîm.
(Allah’ı her türlü eksiklikten tenzih ederim. Hamd Allah’adır. Allah’tan başka ilah yoktur. Allah en büyüktür. Büyük ve yüce Allah’ın yardımı olmadan hiçbir şerri defetmeye ve hiçbir hayrı yapmaya güç yetiremezim.)
Hüvel evvelü vel âhıru vez zâhiru vel bâtınü ve hüve bi külli şey’in alîm.
(O, Evvel’dir (öncesi yoktur), Âhir’dir (sonu yoktur), Zâhir’dir (varlığı her şeyden aşikârdır), Bâtın’dır (zatı gizlidir). O, her şeyi hakkıyla bilendir.)
Yuhyî ve yümîtü ve hüve hayyüllezî lâ yemûtü bi yedihil hayr.
(O, yaşatır ve öldürür. O, asla ölmeyen diri (Hayy) olup, hayır O’nun elindedir.)
Ve hüve alâ külli şey’in kadîr.
(Ve O, her şeye hakkıyla gücü yetendir.)
Tesbihât Bölümü (Sübhaneke…):
Sübhâneke yâ Azîmül müazzameh.
(Sınırsız Azamet Sahibi olan yüce Allah’ım! Seni her türlü kusurdan tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Kayyûmül mükerram.
(Ey her şeyi ayakta tutan ve çok ikram edilen Kayyûm! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Bâis.
(Ey ölüleri dirilten Bâis! Seni noksan sıfatlardan tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Vâris.
(Ey gerçek Vâris olan! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Kâdir.
(Ey her şeye gücü yeten Kadir! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Muktedir.
(Ey dilediğini yapmaya muktedir olan Muktedir! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Alîmes sirri vel hafiyyât.
(Ey gizli sırları ve en saklı şeyleri bilen Alîm! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Bâise men fil cedelâti vel müsümmetât.
(Ey kabirlerde ve zifiri karanlık yerlerde olanları diriltecek olan Bâis! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Müsta’bede cemîıl halk.
(Ey bütün mahlûkatın kendisine ibadet etmekle yükümlü olduğu Ma’bûd! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Mukaddiral vahdi ves savâık.
(Ey birliğini şimşeklerle ilan eden ve tek olan Vâhid! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ men lâ tetrâu aleyhil âfât.
(Ey hiçbir afetin erişemeyeceği yüce Zât! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Mükevvinel ezmineti vel evkât.
(Ey zamanları ve vakitleri yaratan! Seni tenzih ederim.)
Alâ kadrike ve teâleyte ammâ yekûlüz zâlimûne ulüvven kebîrâ.
(Senin kudretin hakkı için! Zalimlerin söylediklerinden pek yücesin.)
Sübhâneke yâ Mu’tizarrikâb.
(Ey boyunları huzurunda eğilen! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Müsebbibel esbâb.
(Ey sebepleri kolaylaştıran! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ Hayyü yâ Kayyûmüllezî lâ yemût.
(Ey Hayy ve ey asla ölmeyen Kayyûm! Seni tenzih ederim.)
Sübhâneke yâ İlâhî ve ilâhen nâsût.
(Ey benim İlahım ve ey insanlara yakın olan! Seni tenzih ederim.)
Halaktenâ Rabbena bi yedike ve faddaltenâ alâ kesîrin min halkık.
(Ey Rabbimiz! Bizi kudret elinle yarattın ve yarattıklarının birçoğundan üstün kıldın.)
Fe lekel hamdü ven ni’me.
(Bunun için hamd da nimet de sanadır.)
Ve leket tavlü vel alâ.
(Mülk ve yücelik senindir.)
Tebârakte Rabbena ve teâleyte.
(Ey Rabbimiz! Sen mübareksin, yücesin.)
Nestağfiruke ve netûbü ileyke.
(Senden bağışlanma dileriz ve sana tövbe ederiz.)
Dualar ve Esmâ-i Hüsnâ Zikri:
Allâhümme entel evvelü fe lâ şey’e kableke.
(Allah’ım! Sen Evvel’sin, senden önce hiçbir şey yoktur.)
Ve entel âhıru fe lâ şey’e ba’deke.
(Ve Sen Âhir’sin, senden sonra da hiçbir şey yoktur.)
Ve entez zâhiru fe lâ şey’e yüşbihüke.
(Ve Sen Zâhir’sin, senin benzerin hiçbir şey yoktur.)
Ve entel bâtınü fe lâ şey’e yerâk.
(Ve Sen Bâtın’sın, seni görecek hiçbir göz yoktur.)
Ve entel vâhidü bi lâ kesîr.
(Ve Sen Vâhid’sin, ortağın ve benzerin yoktur.)
Ve entel kâdiru bi lâ vezîr.
(Ve Sen Kadir’sin, vezire (yardımcıya) ihtiyacın yoktur.)
Ve entel müdebbiru bi lâ müşîr.
(Ve Sen Müdebbir’sin, müşire (danışmana) ihtiyacın yoktur.)
Kulillâhümme mâlikel mülki tü’til mülke men teşâü ve tenziul mülke mimmen teşâü ve tuizzü men teşâü ve tüzillü men teşâü bi yedikel hayr. İnneke alâ külli şey’in kadîr.
(“De ki: Ey mülkün sahibi olan Allah’ım! Sen mülkü dilediğine verirsin ve mülkü dilediğinden çekip alırsın. Dilediğini aziz edersin, dilediğini zelil edersin. Hayır (tamamen) senin elindedir. Şüphesiz sen her şeye hakkıyla gücü yetensin.” (Âl-i İmrân Suresi, 26))
Tûlicül leyle fin nehâri ve tûlicün nehâra fil leyli ve tuhricül hayye minel meyyiti ve tuhricül meyyite minel hayyi ve terzüku men teşâü bi ğayri hisâb.
(“Geceyi gündüzün içine sokarsın, gündüzü de gecenin içine sokarsın. Diriyi ölüden çıkarırsın, ölüyü de diriden çıkarırsın. Dilediğini de hesapsız bir şekilde rızıklandırırsın.” (Âl-i İmrân Suresi, 27))
Sübhâneke yâ menihtecebe fil ulâ an cemîıl verâ.
(Sübhânsın, ey ulûhiyyet sırrını bütün mahlûkattan gizleyen!)
Sübhâneke yâ men terra da bil vekâri vel kibriyâ.
(Sübhânsın, ey vekar ve kibriya ile kendini gösteren!)
Sübhâneke yâ mâlike cemîıl eşyâ.
(Sübhânsın, ey her şeyin gerçek Malik’i!)
Sübhâneke yâ men teazzeze bil kudreti vel ulâ.
(Sübhânsın, ey kudreti ve ululuğu ile yücelen!)
Ve yâ men ya’lemü mâ fid devâhis seb’i vel husnâ.
(Ve ey yedi kat yerin ve göklerin derinliklerinde olanı bilen!)
Ve yâ men ya’lemü mâ yeteleclecü fis sudûri vel ahşâ.
(Ve ey sinelerde ve iç âlemlerde kaynayıp duranları bilen!)
Ve yâ men şerrafel arzda alel müdüni vel kurâ.
(Ve ey yeryüzünü şehirler ve köylerle süsleyen!)
Sübhâneke yâ men ya’lemü mâ tahtel cebâili ves serâ.
(Sübhânsın, ey dağların ve bulutların altında olanı bilen!)
Sübhâneke yâ men teâlâ ve letüfe an en yürâ. Tebârakte ve teâleyte lâ rabbe ğayruke ve lâ kâhire sivâk.
(Sübhânsın, ey her gözden gizli olup, lutfuyla her yeri kuşatan! Sen mübareksin ve yücesin. Senden başka Rabbi’m yok, senden başka kahredici de yoktur.)
Allâhümme entel mün’ımül müfdılül mükîlüş şekûr.
(Allah’ım! Sen, nimet veren, lütfu bol olan, karşılık veren ve şükürleri kabul edensin.)
Ve eşhedü enneke entellâhüllezî lâ ilâhe illâ ente.
(Ve şahitlik ederim ki, Sen, kendisinden başka ilah olmayan Allah’sın.)
Ente rabbî ve rabbü külli şey’in. Fâtırus semâvâti vel ardı. Alîmül ğaybi veş şehâdetil aliyyül kebîrül müteâl.
(Sen, benim Rabbim ve her şeyin Rabbi’sin. Gökleri ve yeri yoktan var edensin. Görülen ve görülmeyen âlemlerin tümünü bilensin. Yüce, büyük, yüksek ve ulusun.)
Ayet-i Kerimeler ve Dualar:
Tâhâ. TâSînMîm. TâSîn. Yâsîn. HâMîm. AynSînKâf.
(Tâhâ. Tâ-Sîn-Mîm. Tâ-Sîn. Yâsîn. Hâ-Mîm. Ayn-Sîn-Kâf.) [Mukatta harfleri, Allah’ın özel isim ve sıfatlarına işaret eder]
Merecel bahrayni yeltekıyân. Beynehümâ berzahun lâ yebğıyân.
(“Birbirine kavuşan iki denizi salıverdi. İkisi arasında bir engel (berzah) vardır; birbirine geçip karışmazlar.” (er-Rahmân, 55/19-20))
Allâhü lâ ilâhe illâ hüvel hayyül kayyûm. Lâ te’huzühû sinetün ve lâ nevm. Lehû mâ fis semâvâti ve mâ fil ard. Men zellezî yeşfeu ındehû illâ bi iznih. Ya’lemü mâ beyne eydîhim ve mâ halfehüm ve lâ yühîtûne bi şey’in min ılmihî illâ bimâ şâe. Vesi’a kürsiyyühüs semâvâti vel ard. Ve lâ yeûdühû hıfzuhümâ ve hüvel aliyyül azîm.
(“Allah ki, O’ndan başka ilah yoktur. Diridir (Hayy), kayyumdur. O’nu ne bir uyuklama tutabilir, ne de uyku. Göklerde ve yerde ne varsa hepsi O’nundur. O’nun izni olmadan katında şefaat edecek kimdir? O, kullarının önlerindekini ve arkalarındakini bilir. Onlar O’nun ilminden, O’nun dilediği kadarından başka bir şey kavrayamazlar. O’nun kürsüsü gökleri ve yeri içine alır. Onları korumak O’na zor gelmez. O, yücedir, büyüktür.” (el-Bakara, 2/255) – Ayetel Kürsi)
Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm. Hâmîm.
(Hâ-Mîm. Hâ-Mîm. Hâ-Mîm. Hâ-Mîm. Hâ-Mîm. Hâ-Mîm. Hâ-Mîm.) [Mukatta harfleri]
Hümmel emru ve câen nasru fe aleynâ lâ yünsarûn.
(“İş bitirilmiştir. Artık Allah’ın yardımı geldi. Onlara galip gelsinler diye.” (en-Nasr, 110/1-2) [Mealen]
HâMîm.
(Hâ-Mîm.) [Mukatta harfleri]
Tenzîlül kitâbi minellâhil azîzil alîm.
(“Bu kitap Aziz ve Alim olan Allah tarafından indirilmiştir.” (Mü’min, 40/2) [Mealen])
Ğâfiriz zenbi ve kâbilit tevbi şedîdil ıkâbi zît tavli lâ ilâhe illâ hüve ileyhil masîr.
(“O, günahı bağışlayan, tevbeyi kabul eden, cezası şiddetli ve lütfu bol olandır. O’ndan başka ilah yoktur. Dönüş ancak O’nadır.” (Mü’min, 40/3) [Mealen])
Yef’allâhü mâ yeşâü bi kudratihî ve yahkümü mâ yürîdü bi ızzetih.
(Allah kudretiyle dilediğini yapar, izzetiyle dilediği hükmü verir.)
Ve lâ münâzia fî ceberûtihî ve lâ şerîke lehû fî mülkih.
(O’nun ceberutunda (mutlak kudret ve hâkimiyetinde) hiçbir itiraz edici yoktur ve mülkünde O’nun hiçbir ortağı yoktur.)
Sübhânellâhi ve bi hamdihî. Lâ kuvvete illâ billâh.
(Allah’ı hamdiyle birlikte tesbih ederim. Güç ve kuvvet ancak Allah iledir.)
Mâ şâellâhü kâne ve mâ lem yeşe’ lem yekün.
(Allah’ın dilediği olur, dilemediği olmaz.)
A’lemü ennallâhe alâ külli şey’in kadîr.
(Allah’ın her şeye kadir olduğunu bilirim.)
Ve ennallâhe kad ehâta bi külli şey’in ılmen.
(Ve Allah’ın ilminin her şeyi kuşattığını bilirim.)
Allâhümme lâ taktülnâ bi ğadabike ve lâ tühliknâ bi mesûlatike ve âfinâ kable zâlik.
(Allah’ım! Bizi gazabınla helak etme, azabınla mahvetme ve bundan önce bize afiyet ver.)
Sübhânellâhil melikil kuddûs.
(Melik ve Kuddûs olan Allah’ı tesbih ederim.)
Sübhânellâhi zil mülki vel melekût.
(Mülk ve melekûtun sahibi olan Allah’ı tesbih ederim.)
Sübhâneke zil izzeti vel azameti vel heybeti vel kudreti vel kibriyâi vel celâli vel cemâli vel kemâli vel bekâi ves sultâni vel ceberût.
(Ey izzet, azamet, heybet, kudret, kibriya, celal, cemal, kemal, bekâ, sultan ve ceberut sahibi olan Allah’ım! Seni tesbih ederim.)
Sübhânel melikil hayyillezî lâ yenâmü ve lâ yemûtü ebeden bâkıyen dâimen sübbûhun kuddûsün rabbünâ ve rabbül melâiketi ver rûh.
(Ey asla uyumayan, ebediyen ölmeyen, daim ve baki olan, her türlü noksandan münezzeh ve her türlü takdise layık Hayy Melik olan Rabbimiz, meleklerin ve Ruh’un Rabbi! Seni tesbih ederim.)
Tazarru ve Niyaz Duaları:
Allâhümme allimnâ min ılmike ve fehhimnâ anke ve kallidnâ bi samsâmi nasrik.
(Allah’ım! Bize ilminle öğret, kendini bize tanıt ve bizi kurtuluş kılıçlarınla kuşat.)
Allâhümmec’alnâ leke şâkiran ve leke zâkiran ve leke râhiben ve leke mitvaan ve leke muhbiten ve ileyke evvâhen münîbâ.
(Allah’ım! Bizi sana şükreden, seni zikreden, senden korkan, sana itaat eden, sana boyun eğen ve sana dönüp yönelen kullarından eyle.)
Allâhümme tekabbel tevbetenâ vağsil havbetenâ ve seddid mekâvilenâ veslül sehîmete sudûrinâ.
(Allah’ım! Tövbemizi kabul et, hatalarımızı yıka, niyetlerimizi düzelt, kalplerimizdeki kin ve düşmanlığı çıkar.)
Ve ezhibid dahl vez zahle ver râne vel ihnete min kulûbinâ.
(Ve kalplerimizden sıkıntıyı, üzüntüyü, pası ve tembelliği gider.)
Allâhümme innâ neûzü bike min cüdâil füc’eti ve harkıl me’nûseti ve minel ilhâdi vel ğırrati ve minel cemmi vel aneti ve minel ümuril mütammirât.
(Allah’ım! Senden; ansızın gelen felaketten, evlerin yanmasından, dinden çıkmaktan, aldanmaktan, cimrilik ve pintilikten, yıkıcı işlerden sana sığınırız.)
Allâhümmeksim lenâ min haşyetike mâ tehullü bihî beynenâ ve beyne ma’sıyek.
(Allah’ım! Bize öyle bir korku ver ki, onunla senin isyanından uzak duralım.)
Ve min tâatike mâ tüdhılinâ ve tübelliğanâ bihî ilâ hazîratil kuds.
(Ve bize öyle bir itaat nasip eyle ki, onunla bizi kudsî huzuruna ulaştırasın.)
Ve minel yekîni mâ tühevwinü bihî aleynâ müsîbâtid dünyâ vel âhırah.
(Ve bize öyle bir yakîn (kesin iman) ver ki, dünya ve ahiret musibetlerini onunla hafif bulalım.)
Vahşurnâ mea hayril eşâvid.
(Bizi hayırlı insanlarla beraber eyle.)
Ve metti’nâ bi esmâinâ ve ebsârinâ ve kuvvetinâ mâ ahyeytenâ.
(Bizi hayatta olduğumuz müddetçe kulaklarımız, gözlerimiz ve kuvvetimizle faydalandır.)
Ve meyyitnâ alâ ahyeytenâ vec’alhül vârise minnâ vec’al se’ranâ alâ men zalemenâ vensurnâ alâ men âdenâ vağfir hatâyânâ vekşif razâyânâ.
(Bizi Müslüman olarak öldür ve bu hali bize mirasçı kıl. Bize zulmedene karşı zaferimizi, düşmanımıza karşı yardımını nasip et. Hatalarımızı bağışla, sıkıntılarımızı gider.)
Veşfi merdânâ ve nevir cü’şenâ.
(Hastalarımıza şifa, açlarımıza yiyecek ver.)
Vakdı evtâranâ verham nâcileynâ ve lâ tec’alil âcilete ekbera hemmine ve lâ mebleğa ılminâ ve lâ tec’al müsîbetenâ fî dîninâ ve lâ tüsellıt aleynâ bi zünûbinâ men lâ yerhamünâ verzuknâ ve ente erhamür râhımîn.
(Borcumuzu öde, çaresizlerimize merhamet et. Acele ettiğimiz şeyi en büyük endişemiz, ilmin ulaşamayacağı son nokta eyleme. Dinimiz konusunda bizi musibete uğratma. Bize merhamet etmeyenleri, günahlarımız yüzünden bize musallat etme. Bizi rızıklandır, sen merhametlilerin en merhametlisisin.)
Allâhümme innâ nes’elüke rahmeten min ındike tehdî bihâ ruana ve telümmü bihâ şa’sena ve tecmeu bihâ şemlena.
(Allah’ım! Senden, kalplerimizi hidayete erdiren, dağınık işlerimizi toparlayan ve perişan halimizi düzelten bir rahmet istiyoruz.)
Ve teşfî bihâ merîdânâ ve tüzekkî bihâ a’mâlenâ ve evkâtenâ ve tülhimünâ bihâ ruşdenâ.
(Onunla hastalarımıza şifa ver, amellerimizi ve vakitlerimizi temizle, bize doğruyu ilham et.)
Allâhümme innâ nes’elüke bi samedâniyyetike ve bi vahdâniyyetike ve bi ferdâniyyetike ve bi izzetikel bâhirati ve bi rahmetikel vâsiati en tec’ale lenâ nûran fî mesâmiına ve nûran fî a’yünina ve nûran fî ecdasina ve nûran fî kulûbinâ ve nûran fî havâssina ve nûran fî nesemina ve nûran min beyni eydina.
(Allah’ım! Sana her şeyden müstağni olman, bir ve tek olman, eşsiz benzersiz olman, parlayan izzetin ve geniş rahmetin hakkı için istiyoruz: Bize kulaklarımızda, gözlerimizde, bedenlerimizde, kalplerimizde, duyularımızda, nefeslerimizde ve ellerimizde bir nur ver.)
Allâhümme zidnâ ılmen ve nûran ve hılmen ve atina nı’meten zahiraten ve nı’meten batıneh.
(Allah’ım! İlmimizi, nurumuzu, hilimimizi (yumuşak huyluluğumuzu) artır. Bize görünen ve görünmeyen nimetler ver.)
Hasbünellahü li dinina hasbünellahü li dünyana hasbünellahül kerimü lima ehemmena.
(Dinimiz için Allah bize yeter. Dünyamız için Allah bize yeter. Kaygılarımız için Kerim olan Allah bize yeter.)
Hasbünellahül halimül kaviyyü li men beğa aleyna.
(Bize saldıranlara karşı Halim ve Kavi olan Allah bize yeter.)
Hasbünellahüş şedidü li men kadena bi su’.
(Bize kötülük kastedenlere karşı Şedid olan Allah bize yeter.)
Hasbünellahür rahıymü ındes sam.
(Duamızı işitme konusunda Rahim olan Allah bize yeter.)
Hasbünellahür raufü ındel mes’eleti fil cedes.
(Kabirdeki sorgu sırasında Rauf olan Allah bize yeter.)
Hasbünellahül latiyfü ındel mizan.
(Mizan kurulduğunda Latif olan Allah bize yeter.)
Hasbünellahül hakimü indel cenneti ven nar.
(Cennet ve Cehennem konusunda Hakim olan Allah bize yeter.)
Hasbünellahül kadiru indes sırat.
(Sırat köprüsünde Kadir olan Allah bize yeter.)
Hasbiyellahü la ilahe illa hüve aleyhi tevekkeltü ve hüve rabbül arşil azıym.
(Allah bana yeter. O’ndan başka ilah yoktur. Yalnız O’na tevekkül ettim. O, büyük Arş’ın Rabbidir.)
Merhaben merhaben bis sabahı ve bil yevmil cedidi ve bil ibdai ve bil fitnetis seidi ve bis safiri veş şehid.
(Sabaha, yeni güne, yaratılışa, güzel imtihana, yolcuya ve şehide merhabalar olsun.)
Üktüb lena ma nekulü bismillahil hamidil mecidir rafiyil vedudil mühıytil fa’ali fi halkıhi lima yürid.
(Söylediklerimizi, Hamid, Mecid, Rafi’, Vedud, Muhit ve dilediğini yapan Allah’ın adıyla yaz.)
Ve hüve akrabü ileyhi min hablil verid.
(O, ona (insana) şah damarından daha yakındır.)
Asbahna billahi mü’minen ve bi likaihi müsaddikan ve bi hüccetihi mu’terifen ve li sivellahi fil uluhiyyeti cahiden ve alellahi mütevekkilen. Nüşhidüllahe ve nüşhidü melaiketehu ve kütübehu ve enbiyaehu ve hamelete ve arşihi bi ennehu hüvallahüllezi la ilahe illa hüve vahdehu la şerike lehu ve neşhedü enne muhammeden abdühu ve rasulühu ve ennel cennete hakkun ven nara hakkun ve ennel havda hakkun ve enneş şefaate hakkun ve enne münkeran ve nekiran hakkun ve va’deke hakkun ve ennes saate atiyetün la raybe fiha ve ennellahe yeb’asü men fil kubur.
(Sabahladık; Allah’a iman ederek, O’nunla buluşacağımıza inanarak, O’nun deliline ikrar ederek, Allah’tan başkasını ilah tanımamak için cihat ederek ve Allah’a tevekkül ederek. Allah’a, meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine ve Arş’ının taşıyıcılarına şahitlik ederiz ki; O, kendisinden başka ilah olmayan, tek ve ortağı olmayan Allah’tır. Yine şahitlik ederiz ki; Muhammed O’nun kulu ve elçisidir. Cennet haktır, Cehennem haktır, Havz haktır, Şefaat haktır, Münker ve Nekir haktır, vaadin haktır, şüphesiz gelecek olan Kıyamet haktır ve Allah kabirdekileri diriltecektir.)
Ala zalike nahya ve aleyhi nemutü ve aleyhi nüb’asü ğaden ve la nera azaben in şaellahü teala.
(Bunun üzerine yaşarız, bunun üzerine ölürüz ve bunun üzerine diriltileceğiz. İnşallah azap görmeyiz.)
Allahümme innena zalemna enfüsena fağfirlena evzaranel kebaira vel lememi fe innehu la yağfiruhüma illa ente.
(Allah’ım! Biz nefsimize zulmettik. Eğer sen büyük ve küçük günahlarımızı bağışlamazsan biz helak oluruz. Onları ancak sen bağışlarsın.)
Vehdina li ahsenil ahlaki fe innehu la yehdi li ahseniha illa ente.
(Bizi en güzel ahlaka ilet. Ona ancak sen iletirsin.)
Lebbeyke ve sa’deyke vel hayru küllühu bi yedeyke nestağfiruke ve netubü ileyke.
(Buyur! Emrine amadeyiz. Bütün hayır senin elindedir. Senden bağışlanma diler ve sana tövbe ederiz.)
Amenna allahümme bima erselte min rasul. Ve amenna allahümme bima enzelte min kitabin fe saddakna.
(Allah’ım! Gönderdiğin peygamberlere iman ettik. Allah’ım! İndirdiğin kitaplara iman ettik ve hepsini tasdik ettik.)
Allahümmemle’ evcühena minke hayaen ve kulubena minke hubura.
(Allah’ım! Yüzlerimizi senden gelen bir hayâ ile, kalplerimizi senden gelen bir anlayış ile doldur.)
Allahümmec’alna lühumen ve zalfen ve la tec’alna daninen ve aminen ve nemimen ve nefacen ve dahısa.
(Allah’ım! Bizi faydalı ve yakın eyle. Bizi kaybolmuş, gafil, koğucu, söz gezdiren ve aşağılık eyleme.)
Allahümme inna neuuzü bike minel hebrameti vel caveti ve minel utüvvi vel hatratihi vel hayluleti vel feyheci ver rat’ı vel atli ver rammai vel fitnetid dehmai vel meıyşetid danka’.
(Allah’ım! Senden; ihtiyarlığın dermansızlığından, gençliğin şaşkınlığından, baş kaldırmaktan ve ansızın gelmesinden, düşmanlıktan, kavgadan, sürgünden, iftiradan, büyük fitnelerden ve darlık içinde bir hayat yaşamaktan sana sığınırız.)
Allahümmec’al evvele yevmina haza salaha. Ve evsetahü felahan ve ahırahu necaha.
(Allah’ım! Bugünümüzün başını salih, ortasını felah (kurtuluş), sonunu ise necât (başarı) eyle.)
Allahümmec’al evvelehu rahmeten ve evsetahu zehadeten ve ahırahu tekrimeh.
(Allah’ım! Onun başını rahmet, ortasını ganimet, sonunu ise ikram eyle.)
Allahümmerzukna minel ıyşi erğadehü ve minel umri es’adehu ve miner rizkı evseah.
(Allah’ım! Bizi en rahat geçim, en mutlu ömür ve en bol rızıkla rızıklandır.)
Allahümme’fu anna bi afvike vahlüm aleyna bi fadlik.
(Allah’ım! Affınla bizden geç, lütfunla bize yumuşak davran.)
Sübhanekallahümme ve bi hamdike la uhsıy senaen aleyke ente kema esneyte ala nefsik.
(Allah’ım! Seni hamdinle tesbih ederim. Sana layık olduğun şekilde seni övemem. Sen kendini nasıl övdüysen öylesin.)
Azze caruke ve celle senaüke ve la yühzemü cündüke ve la yuhlefü va’düke ve la ilahe ğayruk.
(Komşun (izzet sahibi) azizdir. Senan yücedir. Ordun yenilmez. Vaadin hilafına çıkmaz. Senden başka ilah yoktur.)
Sübhaneke ma abednake hakka ıbadetike ya ma’bud.
(Seni hakkıyla kulluk edemedik, ey Ma’bûd (ibadet edilen)!)
Sübhaneke ma arafnake hakka ma’rifetike ya ma’ruf.
(Seni hakkıyla bilemedik, ey Ma’rûf (bilinen)!)
Sübhaneke ma zekernake hakka zikrike ya mezkur.
(Seni hakkıyla zikredemedik, ey Mezkûr (zikredilen)!)
Sübhaneke ma şekernake hakka şükrike ya meşkur.
(Sana hakkıyla şükredemedik, ey Meşkûr (şükredilen)!)
Allahümme evzı’na şükra ma en’amte bihi aleyna fe inneke entellahüllezirtefa’te an sıfatil cibilli sıfatü kudratik.
(Allah’ım! Bize verdiğin nimetlere şükretmeyi nasip et. Çünkü sen, cismanî sıfatlardan münezzeh, kudret sıfatlarıyla muttasıf olan Allah’sın.)
Ve la dıdde şehdüke hıyne fetartel me’ruşe ve la nidde hıczüke hıyne bera’tel hubat.
(Senin şahitliğine karşı hiçbir şahit yoktur. Sen yeri yaydığın zaman ve hububatı yarattığın zaman hiçbir ortak ve denk yoktur.)
Allahümme inna neuzü bike min cahmetin la tedma’u ve min cenanin la yefza’u ve min kalbin la yahşa’u ve min avadil maun.
(Allah’ım! Senden; dinmeyen açlıktan, geçmeyen cinnetten, korkmayan kalpten ve sel gibi gelen belalardan sığınırız.)
Allahümme fehhimna esrarake ve elbisna melabise envarike ve ağmisna fi ramuzil letaifi ve efıd aleyna min avarifil mearif.
(Allah’ım! Bize sırlarını anlamayı nasip et, bizi nurların elbiseleriyle giydir, letaifin (manevi latifelerin) sırlarına daldır ve üzerimize marifetlerinden akıt.)
Ya nural envari ya letıyfü ya settarü nes’elüke en tüsalliye ve tüsellime ala seyyidina muhammedin nibrasil enbiyai ve neyyiril evliyai ve izbirkanil asfiyai ve yuhıs sekaleyni ve dıyail hafikayn.
(Ey nurların nuru, ey Latîf, ey Settâr! Senden, peygamberlerin ışığı, velilerin aydınlatıcısı, saf ve temiz insanların şimşeği, iki cihanın (cin ve insin) ve iki ufkun (doğu ve batının) ışığı olan efendimiz Muhammed’e salât ve selam etmeni istiyoruz.)
Ve en terfea vücudena ila felekil ırfan. Ve tüsebbite şühudena fi mekamil ıhsan.
(Varlığımızı irfan feleğine yükseltmeni ve şuhudumuzu (müşahede halimizi) ihsan makamında sabit kılmanı istiyoruz.)
Ya allahü ya nuru ya vasiu ya ğafur.
(Ey Allah’ım, ey Nûr, ey Vâsi’, ey Ğafûr!)
Ya menis semaü bi emrihi mebniyyeh. Vel ğabraü bi kudratihi medhıyyeh. Veş şevahiku bi hıkmetihi mersiyyeh. Vel kamerani bi fadlike müdıy’eh.
(Ey göğü emriyle bina eden, tozları kudretiyle döşeyen, şimşekleri hikmetiyle yerleştiren ve iki ayı (dolunay ve hilal) fazlınla aydınlatan!)
Nes’elüke bi ismikellezi terakraket minhül hunnesü vel ezheran. Ve tecelcelet minhül ananü hırzen manian ve nuran satıan yekadü senaberkıhı yezhebü bil ebsar.
(Senden, yıldızların ve çiçeklerin ondan parıldadığı, bulutların ondan bir engel ve yayılan bir nur olarak parlayıp şimşeğinin ışığı neredeyse gözleri alacağı isminle diliyoruz.)
Yükallibüllahül leyle ven nehara inne fi zalike le ibraten li ülil ebsar.
(Allah gece ile gündüzü evirip çevirir. Şüphesiz bunda basiret sahipleri için bir ibret vardır.)
Ta sin mim. (Tâ-Sîn-Mîm)
Ve neuzü billahil azıymi minel mearifi vel ıdameti vel mahzuri vel mümahaleti vel ğımar.
(Ve ulûm-u ledünniyye (ilhamla gelen bilgiler)den, cehaletten, mahrumiyetten, ihmalkârlıktan ve kumardan Azîm olan Allah’a sığınırız.)
Ve min keydil füccari ve min havadisil asrani ve min şerril ecürran.
(Füccarın (kötülerin) hilesinden, asrın olaylarından ve kötü komşuların şerrinden…)
Ya hafiyzu ıhfazna. (Ey Hafîz, bizi koru!)
Ya veliyyü ya vali ya aliyyü ya ali ya men la ilahe illa hüve la ya’lemü ehadün keyfe hüve illa hüve ya allahü ya hayyü ya kayyumü ya hakku ya vahidü ya ehadü ya samedü ya vehhabü ya fettahu ya muhyi ya mümitü ya kahharu ya selam.
(Ey Velî, ey Vâlî, ey Aliyy, ey Âlî, ey kendisinden başka ilah olmayan, hiç kimsenin “nasıl” olduğunu bilemeyeceği Zât! Ey Allah, ey Hayy, ey Kayyûm, ey Hakk, ey Vâhid, ey Ehad, ey Samed, ey Vehhâb, ey Fettâh, ey Muhyî, ey Mümît, ey Kahhâr, ey Selâm!)
Selamün kavlen min rabbin rahıym.Fe seyekfikehümüllahü ve hüves semiy’ul alim.
(Rahîm Rab’den söz olarak selam vardır. Allah onlara karşı sana yeter. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.)
Hüvellahüllezi la ilahe illa hüver rahmanür rahıym.
(O, kendisinden başka ilah olmayan, Rahman ve Rahim olan Allah’tır.)
Elmelikül kuddusüs selamül mü’minül müheyminül azizül cebbarul mütekebbirul halikul bariül musavvirul ğaffarul mübdiül müiydül berrul muhsır razzakul kadirul kabidul basitul hafidur rafiul müizzül müzillül mükıytüs sadikul bakır raufün nafiud darrul mühlikül mükaddimül müahhırul afüvvül muğnil müntekımüt tevvabüs semiy’ul alimül besıyr.
(O Melik’tir, Kuddûs’tur, Selâm’dır, Mü’min’dir, Müheymin’dir, Azîz’dir, Cebbâr’dır, Mütekebbir’dir, Hâlik’tır, Bâri’dir, Musavvir’dir, Ğaffâr’dır, Mübdi’dir, Muîd’dir, Berr’dir, Muhsî’dir, Rezzâk’dır, Kadîr’dir, Kâbid’dir, Bâsıt’dır, Hâfıd’dır, Râfi’dır, Muizz’dir, Müzill’dir, Semî’dir, Basîr’dir, Hakîm’dir, Vedûd’dır, Mecîd’dir, Bâis’dır, Şehîd’dır, Hakk’dır, Vekîl’dır, Kaviyy’dır, Metîn’dır, Veliyy’dır, Hamîd’dır, Muhsî’dır, Mübdi’dır, Muîd’dır, Muhyî’dır, Mümît’dır, Hayy’dır, Kayyûm’dır, Vâcid’dır, Mâcid’dır, Vâhid’dır, Ehad’dır, Samed’dır, Kadir’dır, Muktedir’dır, Mukaddim’dır, Muahhır’dır, Evvel’dir, Âhir’dir, Zâhir’dir, Bâtın’dır, Vâlî’dır, Müteâlî’dır, Berr’dır, Tevvâb’dır, Müntekım’dır, Afüvv’dır, Rauf’dır, Mâlik-ül Mülk’dür, Zül Celâli vel İkrâm’dır, Muksit’dır, Câmi’dır, Ğaniyy’dır, Muğnî’dır, Mâni’dır, Dârr’dır, Nâfi’dır, Nûr’dır, Hâdî’dır, Bedî’dır, Bâkî’dır, Vâris’dır, Reşîd’dır, Sabûr’dır.)
Hasbünellahü ve nı’mel vekıyl. (Allah bize yeter. O ne güzel vekildir.)
Nı’mel Mevla ve nı’men nasıyr. (O ne güzel Mevlâ, ne güzel yardımcıdır.)
Ğufraneke Rabbena ve ileykel mesıyr. (Rabbimiz! Senin bağışlamanı dileriz. Dönüş sanadır.)
Ya daimen bi la fenan ve ya kaimen bi la zeval. (Ey fânî olmayan Dâim, ey zeval bulmayan Kâim!)
Ve ya müdebbiran bi la vezir. (Ve ey vezirsiz (yardımcısız) idare eden!)
Sehhil lena ve ala ebeveyna külle asır. (Bize ve ana-babamıza her zorluğu kolaylaştır.)
Allahümme la mania lima a’tayte ve la mu’tıye lima mena’te ve la mübeddile lima hakemte. (Allah’ım! Senin verdiklerine engel olacak, vermediklerini verecek ve hükmünü değiştirecek yoktur.)
Ve la yenfeu zel ceddi minkel cedd. (Hiçbir çaba, senin katındaki (ecir) derecesine ulaşamaz.)
Sübhaneke rabbiyel aliyyil azıymil hasibil hakemil adlir rakıybil bazihış şamihıl mücibil ğaniyyir raşidis saburil celilil bediın nuril muksitıl camiıl mu’tıl mani’. (Ey Yüce ve Azîm Rabbim! Ey Hasîb, ey Hakem, ey Adl, ey Rakîb, ey Bâsıt, ey Şâmih, ey Mûcib, ey Ğaniyy, ey Reşîd, ey Sabûr, ey Celîl, ey Bedî’, ey Nûr, ey Muksit, ey Câmi’, ey Mu’tî, ey Mâni’! Seni tesbih ederim.)
La ilahe illellahül vekilüş şehid. (Şahit ve Vekil olan Allah’tan başka ilah yoktur.)
La ilahe illallahül metinül mecid. (Metîn ve Mecîd olan Allah’tan başka ilah yoktur.)
La ilahe illalahül vacidül vali. (Vâcid ve Vâlî olan Allah’tan başka ilah yoktur.)
La ilahe illellahül macidül müteali. (Mâcid ve Müteâlî olan Allah’tan başka ilah yoktur.)
A’dedna li külli hevlin la ilahe illellah. (Her korku için “Lâ ilâhe illallâh”ı hazırladık.)
Ve li külli rağbin elhamdü lillah. (Her istek için “Elhamdülillâh”ı hazırladık.)
Ve li külli rahbetin eşşükrü lillah. (Her korku için “Eşşükrü lillâh”ı hazırladık.)
Ve li külli u’cubetin sübhânellah. (Her hayret için “Sübhânellâh”ı hazırladık.)
Ve li külli lehzin hasbiyellah. (Her zevk için “Hasbiyellâh”ı hazırladık.)
Ve li külli ismin estağfirullah. (Her günah için “Estağfirullâh”ı hazırladık.)
Ve li külli şecvin ma şaellah. (Her sevinç için “Mâ şâallâh”ı hazırladık.)
Ve li külli kadain ve kaderin tevekkeltü alellah. (Her kaza ve kader için “Allah’a tevekkül ettim”i hazırladık.)
Ve li külli taatin ve ma’sıyetin la havle ve la kuvvete illa billah. (Her itaat ve isyan için “Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâh”ı hazırladık.)
Ve li külli musiybetin inna lillahi ve li külliş şecbin istaantü billah. (Her musibet için “İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn”u ve her zorluk için “Allah’tan yardım istedim”i hazırladık.)
Allahümme inna asbahna nüşhidüke ve nüşhidü melaiketike ve hamelete arşike ve enbiyae ke ve cemiyı halkıke bi enneke entellahüllezi la ilahe illa ente vahdeke la şerike leke ve enne muhammeden sallellahü aleyhi ve selleme abdüke ve rasulüke ve la havle ve la kuvvete illa billahil aliyyil azıym. (Allah’ım! Sabaha erdik. Sana, meleklerine, Arşının taşıyıcılarına, peygamberlerine ve bütün mahlûkatına şahitlik ederiz ki; sen, kendisinden başka ilah olmayan, tek ve ortağı olmayan Allah’sın. Muhammed (s.a.v.) senin kulun ve elçindir. Büyük ve yüce Allah’ın yardımı olmadan hiçbir şeye güç yetiremeyiz.)
Ya rahmaned dünya ve ya rahıymel ahırah. (Ey dünyanın Rahman’ı, ey ahiretin Rahîm’i!)
Fa’fu anna vağfir lena verhamna ente Mevlana ve ente hayrur rahımiyn. (Bizden geç, bizi bağışla, bize merhamet et. Sen bizim Mevlâmızsın. Sen merhametlilerin en hayırlısısın.)
Son:
Bismillâhiş şâfî. Fî hüvallâh.
(Şifâ veren Allah’ın adıyla. Şifâ Allah’tandır.)
Bismillâhil kâfî. Hüvellâh.
(Her şeye kâfi gelen Allah’ın adıyla. Kâfi olan Allah’tır.)
Bismillâhil müâfî. Hüvellâh.
(Af ve âfiyet veren Allah’ın adıyla. Af ve âfiyet Allah’tandır.)
Bismillâhillezî lâ yedurru me’asmihî şey’ün fil ardı ve lâ fis semâi ve hüves semîul alîm.
(Yeryüzünde ve gökyüzünde ismiyle hiçbir şeyin zarar veremeyeceği Allah’ın adıyla. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.)
Fallâhü hayrun hâfizan ve hüve erhamür râhımîn.
(Allah, koruyucu olarak en hayırlı olandır. O, merhametlilerin en merhametlisidir.)
Vallâhü min verâihim mühîtun bel hüve kur’ânün mecîdün fî levhin mahfûz.
(Allah onları arkalarından kuşatmıştır. Hayır! O, Levh-i Mahfuz’da bulunan şanlı Kur’an’dır.)
Hâfizû ales salavâti ves salâtil vustâ ve kûmû lillâhi kânitîn.
(Namazlara ve orta namaza devam edin ve Allah’a boyun eğerek kalkın.)
İn külli nefsin lemmâ aleyhâ hâfız.
(Hiç şüphesiz, her canlıyı bir bekçi kuşatmıştır.)
Ni’mel hâfizu Allâh.
(Allah ne güzel koruyucudur!)
Yâ Hâfızu ıhfaznâ. Sümme enzele aleyküm min ba’dil ğammi emeneten nüasen yağşâ tâifeten minküm ve tâifetün kad ehemmethüm enfüsühüm yezunnûne billâhil ğayral hakkı zannel câhiliyyeti yekûlûne hel lenâ minel emri min şey’in kul innel emra küllühû lillâhi yuhfûne fî enfüsihim mâ lâ yübdûne lek. Yekûlûne lev kâne lenâ minel emri şey’un mâ kutilnâ hâhünâ kul lev küntüm fî büyûtiküm le berazellezîne kütibe aleyhimül katlü ilâ medâciıhim ve li yebteliyellâhü mâ fî sudûriküm ve li yümahhısa mâ fî kulûbiküm vallâhü alîmün bi zâtis sudûr.
(Ey Hafîz! Bizi koru. Sonra Allah, size kederin ardından bir güvenlik (huzur) indirdi. Öyle bir uyku ki, içinizden bir topluluğu kapladı. Bir topluluk ise canlarının kaygısına düşmüştü. Allah hakkında cahiliye zannı gibi haksız zanda bulunuyorlar. “Bu işten bize bir şey var mı?” diyorlardı. De ki: “Bütün iş Allah’a aittir.” Onlar sana açıklamadıklarını içlerinde gizliyorlar. “Bu işten bize bir pay olsaydı, burada öldürülmezdik” diyorlar. De ki: “Evlerinizde dahi olsaydınız, üzerine öldürülme yazılmış olanlar, yatacakları yerlere mutlaka çıkıp giderlerdi. Allah, göğüslerinizdekini denemek ve kalplerinizdekini temizlemek için (böyle yaptı).” Allah, göğüslerin özünü bilir.)
Ellezîne yekûlûne Rabbenâ innenâ âmennâ fağfir lenâ zünûbenâ ve kınâ azâben nâr.
(“Rabbimiz! Biz iman ettik. Bizim günahlarımızı bağışla ve bizi cehennem azabından koru!” diyenler…)
Essâbirîne ves sâdıkîne vel kânitîne vel münfikîne vel müstagfirîne bil eshâr.
(Sabredenler, doğru olanlar, itaatkârlar, infak edenler ve seher vakitlerinde istiğfar edenler…)
Şehidellâhü ennehû lâ ilâhe illâ hüve vel melâiketü ve ülül ılmi kâimem bil kıst. Lâ ilâhe illâ hüvel azîzül hakîm.
(Allah, melekler ve ilim sahipleri, adaletle ayakta durarak şahitlik ettiler ki: O’ndan başka ilah yoktur. O, Azîz’dir, Hakîm’dir.)
İnned dîne indellâhil islâm.
(Allah katında din, şüphesiz İslam’dır.)
Fe sübhânellâhi hîne tümsûne ve hîne tusbihûn.
(Akşama erdiğinizde ve sabaha çıktığınızda Allah’ı tesbih edin.)
Ve lehül hamdü fis semâvâti vel ardı ve aşiyyen ve hîne tuzhirûn.
(Göklerde ve yerde hamd O’na mahsustur. Gündüzün sonunda ve öğle vaktine girdiğinizde de.)
Yuhricül hayye minel meyyiti ve yuhricül meyyite minel hayyi ve yuhyil arda ba’de mevtihâ ve kezâlike tuhracûn.
(Ölüden diri çıkarır, diriden ölü çıkarır ve ölümünden sonra yeryüzünü diriltir. İşte siz de böyle çıkarılacaksınız.)
İnnî tevekkeltü alellâhi rabbî ve rabbiküm. Mâ min dâbbetin illâ hüve âhızun bi nâsıyetihâ. İnne rabbî alâ sırâtın müstekîm.
(Şüphesiz ben, benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz olan Allah’a tevekkül ettim. O’nun alnından yakalayıp yönetmediği hiçbir canlı yoktur. Şüphesiz Rabbim dosdoğru bir yol üzeredir.)
Ve mâ lenâ ellâ netevekkale alellâhi ve kad hedânâ sübülenâ ve le nasbiranne alâ mâ âzeytümûnâ ve alellâhi fel yetevekkelil mütevekkilûn.
(Bize, Allah’a tevekkül etmekten başka bir yol yoktur. O, bize yollarımızı gösterdi. Size yaptığımız eziyetlere elbette sabredeceğiz. Tevekkül edenler, yalnızca Allah’a tevekkül etsinler.)
Kul len yüsîbenâ illâ mâ ketebellâhü lenâ hüve Mevlânâ ve alellâhi fel yetevekkelil mü’minûn.
(De ki: “Allah’ın bizim için yazdığından başkası bize asla isabet etmez. O, bizim Mevlâmızdır. Müminler yalnızca Allah’a tevekkül etsinler.”)
Ve mâ min dâbbetin fil ardı illâ alellâhi rızkuhâ ve ya’lemü müstekarrahâ ve müstevdeahâ. Küllün fî kitâbin mübîn.
(Yeryüzünde hiçbir canlı yoktur ki, rızkı Allah’a ait olmasın. Onun durduğu yeri ve emanet olarak bırakıldığı yeri de O bilir. Bunların hepsi apaçık bir kitaptadır.)
Ve keyyin min dâbbetin lâ tahmilu rızkahâ allahü yerzükuhâ ve iyyâküm ve hüves semîul alîm.
(Nice canlılar var ki, rızıklarını taşıyamazlar. Onları da sizi de Allah rızıklandırır. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.)
Mâ yeftehıllâhü lin nâsi min rahmetin fe lâ müm sike lehâ ve mâ yümsik fe lâ mürsile lehû min ba’dihî ve hüvel azîzül hakîm.
(Allah’ın insanlara açtığı bir rahmeti tutacak yoktur. O’nun tuttuğunu da O’ndan sonra salıverecek yoktur. O, Azîz’dir, Hakîm’dir.)
Ve lein seeltehüm men halekas semâvâti vel arda le yekûlünnellâh. Kul e fe raeytüm mâ ted’ûne min dûnillâhi in erâdeniyellâhü bi durrin hel hünne kâşifâtü durrihî ev erâdenî bi rahmetin hel hünne müm sikâtü rahmetih. Kul hasbiyellâhü aleyhi yetevekkelül mütevekkilûn.
(Andolsun, onlara “Gökleri ve yeri kim yarattı?” diye sorsan, “Allah” derler. De ki: “Allah’tan başka yalvardıklarınızı gördünüz mü? Allah bana bir zarar vermek istese, onlar O’nun zararını giderebilirler mi? Yahut O bana bir rahmet dilese, onlar O’nun rahmetini tutabilirler mi?” De ki: “Allah bana yeter. Tevekkül edenler yalnız O’na tevekkül etsinler.”)
Ve mâ cealehüllâhü illâ büşrâ leküm ve li tatmeinne kulûbüküm bihî ve men nasru illâ min ındillâhil azîzil hakîm.
(Allah bunu size sadece bir müjde olsun ve kalpleriniz onunla yatışsın diye yaptı. Yardım, ancak Azîz ve Hakîm olan Allah’tandır.)
KâfHâYâAynSâd. HâMîmAynSînKâf.
(Kâf Hâ Yâ Ayn Sâd. Hâ Mîm Ayn Sîn Kâf.) [Mukatta harfler]
İkfinâ verhamnâ. Hüvallâhül kâdirul kâhiruz zâhirul bâtınül fâtırul latîfül habîr. Kavlühül hakk. Vel mülkü yevme yünfehu fîs sûr. Alîmül ğaybi veş şehâdeti ve hüvel hakîmül habîr.
(Bize yeter, bize merhamet et. O, her şeye Kâdir, her şeye Kahir, Zâhir, Bâtın, Fâtır, Latîf, Habîr olan Allah’tır. O’nun sözü haktır. Mülk, Sûr’a üfleneceği gün O’nundur. Görülmeyeni ve görüleni bilendir. O, Hakîm’dir, Habîr’dir.)
Yâ Hannânü yâ Mennânü yâ Bedîas semâvâti vel ardı yâ Hayyü yâ Kayyûmü yâ Zel celâli vel ikrâm.
(Ey Hannân, ey Mennân, ey gökleri ve yeri eşsiz yaratan, ey Hayy, ey Kayyûm, ey Celâl ve İkrâm sahibi!)
Nes’elüke bi ızametil lâhûtıyyeti en tenkule tıbâanâ min tıbaıl beşeriyyeh.
(Senden, ulûhiyyetinin azameti hakkı için bizim tabiatımızı beşeriyyet tabiatından çıkarıp yüceltmeni istiyoruz.)
Ve en terfea mühâcenenâ mea melâiketikel ulviyyeh.
(Mele-i âlâ (yüce melekler) ile birlikte bizim meclisimizi yükseltmeni istiyoruz.)
Yâ Muhavvilel havli vel ahvâli havvil hâlenâ ilâ ahsenil hâl.
(Ey halleri ve durumları değiştiren! Halimizi en güzel hale çevir.)
Sübhânekellâhümme ve bi hamdik.
(Allah’ım! Seni hamdinle tesbih ederim.)
Eşhedü en lâ ilâhe illâ ente.
(Şahitlik ederim ki, Senden başka ilah yoktur.)
Estağfiruke ve etûbü ileyke.
(Senden bağışlanma diler, sana tövbe ederim.)
Salavât-ı Şerife:
Allâhümme salli alâ seyyidinâ muhammedinis sâbıkı ilel enâmi nûruhû rahmeten lil âlemîne zuhûruhû.
(Allah’ım! Nûru âlemler için rahmet olan, varlığı mahlûkattan önce gelen efendimiz Muhammed’e salât et.)
Adede men medâ minel beriyyeti ve men bakıye ve men seıde minhüm ve men şekıye salâten testağrikul adde ve tühîtü bil hadd.
(Geçmiş ve kalan bütün mahlûkatın, onlardan mutlu ve bedbaht olanların sayısınca, öyle bir salât ki, sayıyı aşsın, sınıra ulasşın.)
Salâten lâ ğâyete lehâ ve lâ nihâye. Ve lâ müntehâ lehâ ve lâ inkıdâ.
(Sonu ve sınırı olmayan, bitmek tükenmek bilmeyen bir salât.)
Salâtekellezî salleyte bihâ aleyh. Salâten dâimeten bi devâmik.
(O’na yaptığın salât gibi. Varlığın devam ettiği sürece daim olan bir salât.)
Ve alâ âlihî ve sahbihî ve ıtratihî misle zâlik.
(Ve O’nun âline, ashabına ve tertemiz ehline de aynı şekilde salât et.)
Sübhâneke rabbike rabbil izzeti ammâ yasıfûn. Ve selâmün alel mürselîn. Vel hamdü lillâhi rabbil âlemîn.
(Senin Rabbin, onların vasfetmekte oldukları şeylerden uzaktır, yücedir. Selâm, gönderilen bütün peygamberlerin üzerine olsun. Âlemlerin Rabbi olan Allah’a hamdolsun.)
Dip Not:
Bu içerik, büyük veli Seyyid Ahmed el-Bedevî (k.s.) hazretlerine isnad edilen ve Rufâi geleneğinin temel eserlerinden Miftâhü’l-Kulûb (Kalplerin Anahtarı)‘da derlenmiş olan Evrad-ı Bahaiyye’dir. Paylaşılan metin, bu kaynaktaki en yaygın ve güvenilir rivayetler esas alınarak hazırlanmış olup, farklı nüshalarda küçük farklılıklar bulunabilir. Aslolan, manevi maksada ve ihlasla yapılan duaya erişmektir.
Allah (c.c.) dualarınızı kabul, amellerinizi makbul eylesin.
Kerim Yarınıneli/KerimUsta.com
