Mevcudiyet Şiiri-İbrahim Şaşma

Mevcudiyet Şiiri-İbrahim Şaşma

Cümle cihanda canlar, yumsa da cümle gözü.
Cânı özünden içre, görecek biri vardır.
Dokuz köyden kovdursa, Adem’in doğru sözü.
Erenler diyârında, muhakkak yeri vardır.

Sen gül ile cevap ver, atan sana taş atsın.
Bin yalan bir doğru, çepeçevre kuşatsın.
Söz söyle öldürmesin, söz söyle de yaşatsın.
Her ölmüşün içinde mutlak bir diri vardır.

Aşk meselesi işte !

Aşk meselesi işte..!

Aşk meselesi işte..!
Aşığın şirazesi bozulmuştur bir vakit.
Aşık oldun mu bir kere akıl beden evini terk edip gider.
Mecnun’un hali bir çeşit görmezlik halidir.

Fuzuli’den Leyla ve Mecnun

LEYLA ve MECNUN

Ey Rabbim! Aşk belasıyla beni tanıştır
Beni bir an bile olsa; aşk belasından ayırma!

Detlilerden yardımını uzak tutma.
Yani beni daha çok belalara müptela eyle!

Ben var oldukça, beladan, isteğimi uzaklaştırma!
Ben belayı isterim, çünkü bela da beni ister.

Sevgi belasıyla ağırbaşlılığımı gevşetme!
Ta ki dostlar beni kınayıp vefasız demesinler!

Gidip geldikçe, sevgilimin güzelliğini arttır,
Sevgilimin derdine beni daha çok mübtela et.