Her Şey Gelir Geçer,Her Şey Unutulur -Hasan Baran

Fakir bir evin penceresinde Paslı bir teneke içinde

Etrafına güzellik veren Bir çiçek gibi Büyüdüm ben.Kimsesizdim.

Ne ana vardı Ne baba Ne kardeş, ne akraba;

İlgilenecek kimsem yoktu

Bir tek fakir anneannem vardı.İlgisizdim.

Komşuların attığı kuru ekmeklere Özlemle bakardım,açtım.

Islak soğukluğunu hissederdim yerlerin.

Bir balık gibiydim, Yamalı pullarla dolu.Giysisizdim.

Güneş tutulmasıydım

Bir başımı okşayan yoktu

Elimden tutan bir el yoktu

Pazar filelerini taşırdım zenginlerin

Elime üç beş kuruş versinler diye Sevgisizdim.