Fare ile Kurbağa: Mesnevi’den İbretlik Bir Dostluk Hikayesi
Günlerden bir gün bir fare, su içmek için bir dere kenarına gitti. Derenin berrak suyundan içerken suda bir kurbağa gördü. Tanıştılar, sohbet ettiler ve kısa zamanda birbirlerini sevdiler. Her sabah dere kenarında buluşmaya söz verdiler.
Sonraki günlerde fare yuvasından çıkıp dereye geliyor, kurbağa da onu bekliyordu. Birbirlerine başlarından geçen olayları, duydukları hikâyeleri anlatıyorlardı. Zamanla aralarındaki dostluk derin bir muhabbete dönüştü.
Bir gün fare, kurbağaya şöyle dedi:
“Ey dost, sen suda yaşıyorsun, ben karada. Sana bazen bir şey söylemek istediğimde ne kadar bağırsam da suyun sesi sözümü bastırıyor. Sen beni duyamıyorsun. Bu kısa buluşmalar bana yetmiyor. Senin sohbetine doyamıyorum. Aramızdaki bu mesafe içimi daraltıyor.”
Kurbağa da bu sözlere üzüldü. Uzun uzun düşündüler. Nasıl daha çok birlikte olabiliriz diye çare aradılar. Sonunda birbirlerine bir ip ile bağlanmaya karar verdiler.
Aslında bu fikir kurbağanın içine tam sinmemişti. İçinden:
“Acaba beni kendisine bağlayıp özgürlüğümü mü almak istiyor?” diye geçirdi.
Fakat dostluğunu bozmak istemediği için ses çıkarmadı. Bir ip buldular ve birbirlerine sıkıca bağlandılar.
Artık fare karada dolaşıyor, kurbağa suda yüzüyor; aralarındaki ip ise onları sürekli birbirine bağlı tutuyordu. Fare, kendisine doğru yolu gösterdiğine inandığı dostuyla konuşmak istediğinde ipi hafifçe çekiyordu.
Fakat bir gün gökyüzünde dolaşan büyük bir karga fareyi gördü. Birden aşağı süzüldü, fareyi gagasıyla yakalayıp havaya yükseldi. Fare çırpındıysa da kurtulamadı.
Fare havaya çekilince ona bağlı olan kurbağa da sudan kopup yukarı sürüklendi. Ne yeniden suya dönebildi ne de karaya çıkabildi. İpe bağlı hâlde çaresizce sürüklenip durdu.
Bu garip manzarayı gören insanlar hayretle şöyle dediler:
“Şu karganın yaptığı işe bakın! Suda yaşayan kurbağayı bile avlamış!”
Fakat kimse gerçeği bilmiyordu. Karga aslında yalnızca fareyi avlamıştı. Kurbağa ise kendi eliyle bağlandığı ipin bedelini onunla birlikte ödüyordu.
Nasıl ki kurbağa fareye bağlandığı için onunla birlikte havaya sürüklendiyse, insanın canı da bağlandığı şeyin peşinden gider. Yükselirse onunla yükselir, düşerse onunla düşer.
Düzenleme ve sadeleştirme:
Kerim Yarınıneli / KerimUsta.com
Kaynak
Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî, Mesnevî-i Ma‘nevî, nşr. Muhammed Estelamî, 6. cilt, ilgili beyitler: 2941-3020.
