Zamana Sitem
Zaman demişler adına,
Doyurmadın insanları
Dünyanın tadına.
Dur desem durmuyorsun,
Gittikçe hızlanıyorsun,
Hem başımı döndürüyor,
Hem canımı sızlatıyorsun.
Ey zaman!
Saçlarımı döktün belimi büktün, dişlerimi söktün,
Gözümün ferini söndürdün,
Kulağımın sesini dindirdin.
Taşımaz oldu ayaklarımız,
Vücudumuza verdiğin yükü
Kim düzeltecek eğdiğin,
Belimizin bükünü.
Aynalara bakamaz olduk,
Arkadaşlarla, dostlarla,
Birbirimizi tanıyamaz olduk,
Kışın solan çiçekler gibi olduk.
Nasıl geçtin üzerimizden,
Bu kadar hızlı, bu kadar hırslı,
Bırakmadın hiçbir tazelik, güzellik,
Nedir bu yaptığın rezillik.
Sen üzerimizden geçince,
Adını koymuşlar zaman,
Bizlerse bağırıp durmuşuz
El aman, El aman.
Çocukluğumuzu, gençliğimizi bizden aldın,
İhtiyarlığı bizlere miras bıraktın,
Bunları yaparken, bizlere,
Hiç danışıp sormadın.
Zaman seni kime şikayet edeyim,
Dur diyorum durmuyorsun
Dön geriye diyorum dönmüyorsun,
Velhasıl sen hiç laf dinlemiyorsun.
Alacağın bir şeyler kaldı mı,
Artık bizlerden
Aşık olamadıktan, güzel sevemedikten,
Yiyip içemedikten, gezip tozamadıktan sonra,
Nasıl geçersen geç artık,
Sorar sana da bir gün ,
Bu yaptıklarını yüce yaradan.
ULVİ EMRE
