* Günah işlemeyi zillet, günahı terk etmeyi mürüvvet gördüm ve bildim.
* İnsan, her şeye şifa veren tek varlığın Allahü Teâlâ olduğuna inanır, bununla beraber derdine deva olması için ilaç kullanır. Çünkü ilaç bir sebeptir. Şifasını verecek olan ise Allahü Teâlâdır.
* Devlet başkanı sana bir mesele arz ettiğinde, söylediklerini kabul edeceğine kani olmadıkça, o meseleyi çözmeyi kabul etme.
* Hakkı söyleme konusunda sultan dahil hiç kimseden korkma.
* Avamın (sıradan insanların) arasında, sorulmadan rastgele konuşma.
* Eğer bilmediklerim ayağımın altında olsaydı, başım göğün en yüksek katına değerdi.
* Mümin, Allahü Teâlâdan korktuğu kadar hiçbir şeyden korkmaz. Şiddetli bir hastalığa yakalanır veya feci bir kaza veya belaya uğrarsa, gizli veya açık: “Ya Rabbi, bana bu belayı neden verdin?” diye şikayetçi olmaz. Tersine hastalığa, belaya ve kazaya rağmen Allahü Teâlâyı anar ve şükreder. Okumaya Devam Ediniz…