Hamuş ve Bişrev: Ergün Küçüktopçu
Hâmuş dedi Mevlana kendisine, hâmuş!…
Yani suskun!
Sustuğu yerde açıldı kapılar,
Önüne serildi ışıltılı kelimeler, kalbi duygular,
Hâmuş!.. Dedi sustu Mevlana,
Sustu ve kapandı karanlıklara.
Karanlıklara şems doğdu sonra,
Baktı, gördü, adına “aşk” dedi,
Candan özge candan öte olana,
Yaprakta … Devamını Oku “Hamuş ve Bişrev: Ergün Küçüktopçu”