Gönülden Kopan Bir Sitem: Ne Yapem
Bu şiirde şairimiz İğnezorlu, halk şiirinin yalın ama yürekten gelen diliyle kaderi, vefayı ve pişmanlığı anlatıyor. Yaşadıklarını süslemeden, olduğu gibi söyleyen şair; şiir boyunca tekrarladığı “ne yapem” sözüyle hem içindeki çaresizliği hem de kaderine boyun eğişini açıkça ortaya koyuyor.
Şair; sevmiş, inanmış, emek vermiş ama feleğin, zamanın ve insanların vefasızlığına yenik düşmüş. “Ne yapem” sözü, hem bir sitem hem de bir kabulleniştir; elinden bir şey gelmeyen insanın hayata karşı içinden söylediği sessiz bir ah gibidir.
Ne Yapem
Bir gül dikmiştim kendi bağıma
Sam vurdu yaprağın döktü ne yapem
Bu menim yazılmış karalı bahtım
Feleğe boynumu büktü ne yapem
Özünü sevmiştim yar diye diye
Bu canımı vermiştim hediye
Yeminler etmişti sadığım diye
Özünde Vefasız çıktı ne yapem
Ömür geldi geçti oldu bir rüya
Gitti Umutlarım havaya suya
Gönül rahat değil vaz geçmiyorya
İhtiyarlık sere çöktü ne yapem
İğnezorlu dalma Kedere gama
Yaram derin yerden tutmuyor yama
Bir saray kurmuştum gönül bağıma
Felek pençe vuruf yığdı ne yapem
14.12.2025/İğnezorlu
Bu Şiirin Ardından
Şair, hayatında emek vererek kurduğu her şeyin; sevginin, umudun ve gençliğin zamanla elinden kayıp gittiğini anlatıyor. Kendi bağına diktiği gül, sevgiyle büyüttüğü bir hayali anlatıyor. Ama “sam vurunca” elinden bir şey gelmiyor; bunu da yazılmış karalı bahtı olarak görüyor.
İkinci kıtada, gönülden sevdiği kişinin verdiği sözlere rağmen vefasız çıkması anlatılıyor. Buradaki acı sadece terk edilmek değil; verilen emeğin boşa gitmesi. “Canımı vermiştim hediye” sözü de sevginin ne kadar içten yaşandığını gösteriyor.
Üçüncü kıtada zamanın nasıl geçtiği anlatılıyor. Hayat bir rüya gibi geçmiş, umutlar dağılmış. Gönül rahat değil; yaş ilerledikçe geçmişin yükü daha çok hissediliyor.
Son kıtada ise keder iyice ağırlaşıyor. Yara derin, tutacak yama yok. Gönül bağına kurulan hayaller, feleğin darbesiyle yıkılıp gidiyor.
Kerim Yarınıneli / KerimUsta.com
