Bugün sizlerle, Anadolu’nun derin gözlem gücünden doğmuş, insan ilişkilerinin en kırılgan yönlerinden birine ışık tutan çarpıcı bir atasözünü ele alacağız: “Besledik büyüttük danayı, şimdi tanımaz oldu anayı.”… Devamını Oku “Besledik Büyüttük Danayı Atasözünün Anlamı”
Bu şiirde şairimiz İğnezorlu, halk şiirinin yalın ama yürekten gelen diliyle kaderi, vefayı ve pişmanlığı anlatıyor. Yaşadıklarını süslemeden, olduğu gibi söyleyen şair; şiir boyunca tekrarladığı “ne yapem” sözüyle hem içindeki çaresizliği hem de … Devamını Oku “İğnezor’dan Yüreğe Dokunan Bir Şiir: Ne Yapem”
Günlük konuşmalarda bazen birbirine benzeyen kelimeleri karıştırırız. “Vefa” ile “vefat” da işte bu ikiliden. Biri kalbimizin en güzel köşesinde sakladığımız bir erdemi, diğeri ise hayatın kaçınılmaz sonunu … Devamını Oku “Yaşantımızda Vefa ile Vefat Arasındaki İnce Çizgi”
Lokantanın loş ışıkları altında, gümüşi saçlarıyla oturan yaşlı adam, titreyen elleriyle dönerini yemeye çalışıyordu. Her lokmada biraz yağ sakalına damlıyor, et parçaları tabakta dağınık kalıyordu. Oğlu sessizce elini uzattı:
… Devamını Oku “Baba Sevgisi: Sessiz Bir Nehir Gibi”“İzin ver baba,” dedi, yumuşak
Bir dost tesellisidir vefa.
Vicdanın sesi.
Üzüntü içindeki gönle merhem,
Çöldeki vaha,
Ab-ı hayat…
Sıkıntı yangınına düşen rahmet.
Mecnun misali Leyla’dan geçip Mevla’ya hicret…… Devamını Oku “Hasan Baran: Hatırladın mı Neydi Vefa?”