Ömür Boyu Hüküm Giydi Yüreğim
Ey yar!
Bu kaçıncı yırttığım kâğıt,
Yazmak istediğime başlayamadım bile,
Göz yaşlarımla ıslanan kâğıdı yoğuruyorum,
Çırpınan denizde boğulurcasına,
Cesaretimi toplayıp yine bir sayfa gidiyor,
Kim bilir ne zaman bitecek bu ıstırap,
Kaçıncı yırtılan sayfa, kaçıncı şiir,
İçimdeki deniz yine coştu,
Ne zaman boğacak bilmiyorum,
Hangi fırtınalara gebe olacak,
Lakin içinden çıkabilecek miyim,
Bilmiyorum bu aşkın girdabından,
Katran yuttum sanki lâl oluşum ondan mı yoksa?
Ama şu bir gerçek,
Toprağı seviyorum sen üzerine bastın diye,
Yağmuru seviyorum senin göz yaşın gibi diye,
Yıldızları seviyorum çünkü seni hatırlatıyor,
Yaşam boyunca hep birini bulur insan ama,
Önemli olan birbirini bulmak değil mi,
Bugünde geceye kucak açıyor siyah rengiyle,
Yine aşk geliyor aklıma,
Sen deyince ben,
Ben deyince sen,
Sol tarafım yine ağrıyor,
İçim yanıyor, yetiş ey yâr…
Ömür boyu hüküm giydi yüreğim,
Kır kalemimde bitsin bu işkence,
Farz et sevgine muhtacım,
Yüreğini verimiydin zekât olarak?
Çok soğuk buralar ey yar!
Hadi üfle sevgini buz tutmuş yüreğim çözülsün,
Ne cenazene gelirim, nede cenazeme gel,
Çünkü aynı gün ölmek umuduyla “seviyorum seni” ey yar!
Ergün Küçüktopçu
