Ergünce Şiirler/Sözler
Ey yar! Gönlüm gönlüne, ruhum ruhuna,
Benliğim benliğine meftun.
Aklım avare; inliyorum sen diye.
Bir hicran çölünün ortasında kurumuşum.
Bir hasret yangınında ben,
Her gece kül olmuşum.
Yok bu dertten kurtuluşum.
Doruklarda kovulan garip ben miyim?
Kaderin şaşkın bekçisi,
Varoluşunu yokluğa bağlayan meczup muyum
Yaşarken, beni gören seni ansın diyedir mecnun oluşum.
Girersem bir gün ölüm yaşıma,
Gören varsa, leylamın gözlerini çizsin mezar taşıma.
Sen kalbini demlik yap.
Ben çay olur bir ömür orda demlenirim.
Aşk bâkidir, yari seven gönülde. . .
Sevda, değil mi bu, pir Sultan’ın her daim, dilinde
Aşk’ı ..!
Anlatmaya alimin ömrü yetmezken,
Anlamaya cahilin gönlü yeter mi.?
Ey rüzgâr_!…
Eğer sevdamın şehrine gidersen…
Onun şehrinde deli deli esersen…
‘O’na de ki;
sevdalar yaşanmasa da birlikte,
Yaşanıyormuş gönülde gönlünce
Ey gönlümün seferi yolcusu,
Gönlüne giden yola girdi gönlüm
Hasretin dem almışken içimde
Taze bahar çiçekleri gibi açtın gönlümde
Önce aklıma düştün, sonra yüreğime
Ah gözümün değil, gönlümün gördüğü
Şimdi vakt-i vuslat zamanı
Duyuyor musun?
Bu yollar, bu ayak sesleri vuslatın habercisi…
Esirgeyen ve bağışlayan allah’ın adıyla başlasam duâ ma
Başkalarından esirgeyip bağışlar mı rabbim seni bana?
Ah hafîz…
Söz gibi aşikar sükut gibi gizlisin kalbimde…
Vesveseli bir kargaşasın dilimde…
Şimdi dualar sürüyorum sükutunla beslediğin yaralarıma…
yazıp bittim…
Söyleyip sustum…
Ne duyuldum…
Ne unuttum…
Ey hüznünü çay tadında sevdiğim
İftara bir cay demle de hüznümüzü içelim
Oruç “Aşk” tır!
İmsaktan iftara süren
Sabır makamıdır
Ezan duyulunca
Tüm hücrelerin bayramıdır
Mükafatı ise Allah’tandır
Yârim…
Vuslatımız bayram olsun diye..
Ben her gün orucum sana
Anlıma yazılan en güzel yazı sensin ey yâr….!
Senin yüreğini öyle özlüyorum ki
Sanki aylardır hasretini çekiyorum..
Öyle içime bürünmüşsün ki,
Derinden geliyor sevgin,
Sende kaybolmuş benim yüreğim,
Gözlerine bakmak mutluluğun gerçeği olsa gerek,
öyle özlüyorum ki, gülüşünü,
Yüreğini, ellerini, tebessümünü..
Gel sevdiğim geceme gel,
Gecemdeki ay’ımsın rüyama gel,
Ruhuma gel can ver bana,
Ellerini hissedeyim soğuk kış akşamında,
Teninde tadayım aşkın çıkmazlarını,
Hissedeyim nefesini.
Öyle özlüyorum ki ; bu sefer ki bambaşka.
Sen’i herkese benzetecek kadar değil
Baktığım her yerde sen’i görecek kadar sevdim.
Ben
Aşkı uzaktan tattım .
El tutmadan
Sarılmak nedir bilemeden ,
Göz göze bile gelemeden !
Uzaktan sevdim ben!
Karşılık beklemeden ,
Bir şeyler istemeden ,
Aşkı hiç kirletmeden !
Uzaktan kurdum tüm hayallerimi.
Belki
bedenim değil !
Ruhumdu hisseden .
Dedim ya
Uzaktan sevdim ben.
Herkes “İlk” olmak ister ,”İlk aşk”
Oysa ilk geçicidir .
Sahip olduğunuz hangi ilk hala sizin
Ama kimsenin istemediği son farklıdır
Çünkü ondan ötesi yoktur.
Heyecandan avuçlarınızın terleyerek tuttuğu
İlk elle değil ,
Güvenerek sımsıkı tuttuğunuz ,
Son elle girersiniz mezara
Zengin şiirlerim yoktur benim,
Yazamam sana altın uçlu kalemle.
Fakirdir şiirlerim,
Bir cebi delik.
Üstü başı yırtıktır sözlerimin.
Ama temizdir dizelerim,
Ama sıcaktır sana yüreğim.
Ve bu hayatı seviyorum senle,
Sakın hiç bir yere gitme..
Sana gelince..
Sen, tek bir cümleye sığdırılamayacak kadar büyük
Duygularımın sahibi,
Bir cümleyle ifade edilemeyecek kadar özel birisin.
Sen insanın kendinden bile önce sevebileceği biri.
Sen iyi ki varsın…
İnsan bir gözlerine dolanı, birde yüreğine kördüğüm olanı anlatamaz.
Sadece susar.
İnsanın kalbinden daha büyük çöl
İnsanın kalbinden daha derin göl var mı ki .?
Yangın da burada, yağmur da.
Söyle vuslatı ahirete ertelemiş yâr
Seni Allah İçin çok sevdim diye mi
Rabbime giden yolda !
İmtihanımsın.
Ergün Küçüktopcu
