Bazı insanlar büyüse de
annelerinin yanında hâlâ çocuktur.
Yıllar geçer, saçlara ak düşer, hayat insanı yorar…
Ama bir annenin sarılışı dünyadaki bütün yükleri susturur.
Çünkü anne yalnızca büyüten değil, insanın en yorgun yerini iyileştirendir.… Devamını Oku “Bir Annenin Sarılışı ve Hiç Büyümeyen Çocuklar”
Çocukken dilimize dolanan, bazen bir diksiyon sınavı gibi bizi zorlayan, bazen de sadece kahkahalara boğulmamıza neden olan tekerlemeler… Türkçe’nin kıvraklığını, zenginliğini ve ses oyunlarına ne kadar açık olduğunu gösteren bu kısa sözlü oyunlar, nesilden nesile … Devamını Oku “Hadi Bakalım, Bu Tekerlemeleri Kim Söyleyebilir?”
Aynaya düştü sessiz bir hatıra,
Ağaran saçlar, yılların imzası…
Bir zamanlar kuşlar uyanırdı içimde,
Şimdi geçmiş, içimde suskun bir rüya.
Tozlu sokaklarda koşturan çocuklar,
Avuçlarında bilye, yüreğinde bahar.
Uçurtma sarhoşu olurduk yamaçlarda,
Bir hayal şimdi, esip geçen o … Devamını Oku “Geçmişe Yolculuk Şiiri: Kerim Yarınıneli”
Biz Çocuktuk
Tok Osman’ın jipi vardı
Biz çocuktuk o zamanlar
Evlerde su küpü vardı
Biz çocuktuk o zamanlar.
Evler damdı çatı yoktu
Hanelerde çocuk çoktu
Televizyon yeni çıktı
Biz çocuktuk o zamanlar.… Devamını Oku “Biz Çocuktuk-Mestan Karabacak”
Elli küsur yıl geride
Kaldı benim çocukluğum
Neșe, coşku, sevinç içre
Baldı benim çocukluğum.
Acaba kaldı mı dersin
Benimle geldi mi dersin
İçimde güldü mü dersin
Güldü benim çocukluğum.… Devamını Oku “Çocukluğum Şiiri – Mestan Karabacak”
Çocukluğumun Karaman’ı
Kerpiçtendir saçaklı evlerimiz,
Damlarını baharları yuğarız,
Gilarımız serin yerde seçeriz,
Odalara seki altından geçeriz.
Aşenemiz evimizin altında,
Yemekleri tel dolabı içinde,
Yağ, bal iyi durur küpünde,
Kavun, karpuz saman içinde.… Devamını Oku “Çocukluğumun Karaman’ı-Sami ÖZDAĞ”