Bu sene yağmur güzel yağdı.
2026 yazında yağmur yüzümüze güldü. Toprak koktu, hava serinledi, şehirler biraz olsun nefes aldı.
Herkes dolan barajları, serinleyen havayı konuştu. Benim aklıma ise çocukluğumdaki kurbağalar geldi.
Eskiden yağmur başka yağardı sanki…
Yağmur diner dinmez mahallede, bahçelerde, araba kaputlarında minik kurbağalar görürdük. Kaldırımlarda onlarca solucan olurdu.
Çocuk aklımla hep aynı soruyu sorardım:
“Biraz önce yoktunuz… Şimdi nereden çıktınız?”
Yıllar geçtikçe bunun cevabını daha çok düşünmeye başladım.
Belki de onlar hiçbir yere gitmemişti.
Bazı kurbağa türleri uygun koşulları bekleyerek uzun süre saklanabilir. Solucanlar ise yoğun yağıştan sonra oksijeni azalan topraktan yüzeye çıkar. Yağmur onlar için adeta bir uyanış gibidir.
Yani “Nereden geldiniz?” diye sormayın.
Onlar belki de hep oradaydı.
Eskiden bu manzaraları daha sık gördüğümü hatırlıyorum. Belki çocuk olduğum için daha dikkatli bakıyordum. Belki doğa gerçekten daha farklıydı. Belki de ikisi birden…
Bugün yağış düzenlerinin değiştiğini, bazı bölgelerin daha uzun kurak dönemler yaşadığını ve su kaynakları üzerindeki baskının arttığını biliyoruz.
İklim değişikliği, artan su tüketimi, yeraltı sularının aşırı kullanılması ve su yönetimi gibi birçok etken bunun içinde yer alıyor.
Belki de bu yüzden çocukluğumdaki o küçük manzaralar artık daha seyrek karşımıza çıkıyor.
Bir de gazetelerde çıkan haberler vardı.
“Kurbağalar gökten yağdı.”
“Solucanlar havadan düştü.”
Elbette doğada çok nadir de olsa hortumların küçük canlıları kısa mesafelere taşıdığı bilinen olaylar vardır.
Ama her yağmurdan sonra görülen kurbağaları buna bağlamak bana hiçbir zaman yeterli gelmedi.
Çünkü bazen en doğru cevap en basit olanıdır.
Kurbağalar zaten oradaydı.
Yağmur onları görünür hâle getirdi.
Solucanlar zaten toprağın içindeydi.
Yağmur onları yüzeye çıkardı.
Doğa bazen sandığımızdan çok daha sessiz çalışır.
Belki yine toprağın altında bekleyen minik kurbağalar gün yüzüne çıktı.
Kim bilir…
Bir araba kaputuna tırmandılar.
Bir kaldırımda zıplayarak insanlardan kaçtılar.
Belki de biz uzun zamandır etrafımıza yeterince bakmıyorduk.
Yağmur yağdığında bir an durup çevrenize bakın.
Belki küçük bir kurbağa görürsünüz.
Belki bir solucan…
Sakın hemen “Bunlar nereden çıktı?” demeyin.
Onlar hiçbir yere gitmemişlerdi.
Belki yağmur sadece toprağı değil, unuttuğumuz çocukluğu da uyandırıyordur.
Biz sadece yağmurun ardından ortaya çıkan o küçük mucizeleri fark etmeyi unutmuşuz.
Kerim Yarınıneli / KerimUsta.com
📺 Bu konuyla ilgili videomu aşağıda bulabilirsiniz. Kanalıma abone olursanız size hiçbir zararı olmaz, aksine yeni videolardan haberdar olursunuz.
