Bir gün, kalacak bir ev arayan bir adam, yolda eski bir dostuyla karşılaştı. Bir süre sohbet ettiler. Adamın kalacak bir yer aradığını öğrenen dostu, onu harap bir eve götürdü.
Adam evi görünce şöyle dedi:
“Eğer … Devamını Oku “Mesnevi’den Bir Hikâye: “Eğer” Diye Bir Yerde Yaşanmaz”
Bir padişah vardı, çok sevdiği bir cariyesi vardı. Padişah bu kıza âdeta gözü gibi bakardı. Ama bir gün cariye hastalandı. Padişah ne yaptıysa, ne kadar hekim çağırdıysa bir türlü iyileştiremedi. Cariye gün geçtikçe eriyor, padişah … Devamını Oku “Mesneviden Cariyenin Kuyumcuya Olan Aşkı Hikayesi”
Bir zamanlar, kendini ilimde eşsiz gören, kibri gözlerinden akan bir nahiv âlimi vardı. Nahiv, Arapça dil bilgisi demektir. Bu âlim, o ilimde öylesine mahirdi ki, herkesi kendinden aşağı görür, kimseyi beğenmezdi.
Bir gün bir gemiye … Devamını Oku “Mesnevî’den Nahivcinin Gemiciyle Olan Hikâyesi”
Türk Dil Kurumu’na göre “Ne ekersen onu biçersin” atasözü, “nasıl davranırsan öyle karşılık görürsün” anlamında kullanılan bir sözdür.
Herkesin bildiği bu atasözü, insanın yaptığı davranışların er ya da geç karşılığını … Devamını Oku “Ne Ekersen Onu Biçersin Atasözünün Açıklaması”
Bir vakit, dağların serin rüzgârında dolaşan misk kokulu bir ceylan vardı. Çayırlarda gezer, pınarlardan su içer, özgürlüğün tadını çıkarırdı. Fakat bir gün, kader onu bir avcının tuzağıyla karşılaştırdı.
Avcı, ceylanın değerini bilmiyordu. Onun için sadece … Devamını Oku “Mesnevi’den: Misk ile Gübrenin Ahırdaki Hikâyesi”
Mesnevi’nin sayfalarından süzülen bu zamansız hikâye, kibir ve tevazu arasındaki kadim çekişmeyi en yalın haliyle ortaya koyar. Mevlânâ, bir padişah, hasta bir köle ve ‘İnşaallah’ demeyi unutan hekimler üzerinden, insanın en büyük … Devamını Oku “Mevlana’nın Mesnevi’sinden Bir Hikaye: Kibir ve Tevazu”
Ormanda yaşayan bütün hayvanlar Aslan’dan çekinir, onun gölgesinde yaşardı. Aslan gücüne fazlasıyla güvenen, öfkesini dizginleyemeyen bir hükümdardı. Kendini ormanın mutlak sahibi sayar, karşısına çıkan herkesi korkuyla itaate zorlamak isterdi. Gücünü adaletle değil, korkuyla … Devamını Oku “Mevlana’dan Tavşan ile Aslan Hikayesi”
Bir zamanlar mahallenin en çok konuşulan, herkesin dönüp bir kez daha baktığı bir araba vardı. Parlak boyası güneşte pırıl pırıl parlar, motorunun tok ve güven veren sesi sokağın başından duyulurdu. O zamanlar baba daha gençti; arabasının direksiyonuna geçtiğinde … Devamını Oku “Eski Bir Arabanın Son Yolculuğu”
Bir gün, ormanın yüce dağları arasında bir aslan, bir kurt ve bir tilki birlikte ava çıkmışlardı. Aslanın kudreti karşısında diğer ikisi korku duysa da, onunla avlanmayı bir şeref sayıyorlardı. Aslan da onlara alçakgönüllülükle yoldaşlık etti.… Devamını Oku “Mevlana’dan Aslan, Kurt ve Tilki Hikayesi”
Türk Dil Kurumu’na (TDK) göre “köprüden (köprüyü) geçinceye kadar ayıya dayı derler” atasözü “Kişi işini gördürünceye kadar yardım beklediği kimseyle iyi geçinir.“ anlamında kullanılmaktadır.
Bu atasözü, stratejik bir … Devamını Oku “Köprüyü Geçinceye Kadar Ayıya Dayı Demek”