Sevginin Gücü


Son Güncelleme Zamanı:

Sevginin Gücü

Bir tarihte, sosyoloji profesörü, sınıfındaki öğrencileri “Baltimore” şehrinin kenar mahallelerine gönderir ve o bölgede yaşayan iki yüz çocuğun durumlarını öğrenmelerini ve her bir çocuğun geleceği hakkında bir değerlendirme yapmalarını ister. Araştırmayı yapan öğrencilerin hemen hepsi, bu çocukların gelecekte hiçbir şanslarının olmadığını dile getirirler.

Bundan tam yirmi beş yıl sonra; bir başka sosyoloji profesörü, araştırma esnasında bu çalışmayı bulur ve öğrencilerinden bu projeyi sürdürmelerini ve aynı çocuklara ne olduğunu araştırmalarını ister. Öğrenciler o taşınan ya da ölen yirmi çocuk dışındaki yüz seksen bölgeden çocuktan, yüz yetmiş altısının olağanüstü bir başarı gösterip avukat, doktor ya da iş sahibi olduklarını ortaya çıkarırlar. Profesör çok etkileniyor ve konuyu takibe karar veriyor. Birer yetişkin olan o çocukların hemen hepsini bulup görüşüyor ve onlara: “O şartlarda nasıl bu derece başarılı oldunuz?” Diye soruyor ve şu cevabı alıyor: “Mahallemizdeki okulda bir öğretmenimiz vardı, onun sayesinde.”

Profesör, bu öğretmeni çok merak ediyor. Hâlâ hayatta olduğunu öğrendiği yaşlı öğretmenin izini buluyor. Kendisini ziyaret etmek için evine gidiyor. Karşısında yılların yüzüne eklediği kırışıklıklara rağmen hâlâ dinç duran yaşlı bir kadın buluyor. Merakla, yaşlı kadına bu çocukları, kenar mahallelerden kurtarıp başarılı birer yetişkin olmalarını sağlamak için kullandığı sihirli formülün ne olduğunu sorduğu zaman, yaşlı öğretmenin gözleri parlıyor ve dudaklarının kenarındaki bir gülümsemeyle şu cevabı veriyor:

Çok basit! Ben o çocukları çok sevdim, onlar da beni çok sevdiler.

Kaynak:
* Baldan Damlalar-Sayfa 46-47- Ulvi Emre

Bir yorum yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir