Erkek İsimleri ve Anlamları

Bu makale Tarihinde

En son Güncelleme tarihi ve güncelleyen: 5 Mayıs 2020 Kerim Usta

A – D *** E – F – G – İ *** K – L – M – N – O – Ö – P – R *** S – Ş – T – U – Ü – V – Y – Z

Kaan / Kağan : Hükümdar, hanların hanı

Kadem : Uğur ,ayak adımı ,yarım arşın

Kadir : Değer, onur, incelik

Kadri : İtibar, değerle ilgili

Kahraman : Savaşta yiğitlik gösteren, cesur

Kamber : Sadık hizmetkar

Kamer : Ay ışığı

Kamil : Tam, eksiksiz, olgun

Kamuran : Dileğine, kavuşmuş olan

Kandemir : Güçlü soydan gelen

Kaner : Güçlü, kanlı yiğit

Kaplan : Yırtıcı hayvan

Karabey : Esmer, rengi karaya çalan bey

Karacan : Esmer – küçük ağaçcık

Karahan : Esmer hükümdar

Karakan : Bir tür dağ ağacı

Karan : Kahraman, yürekli – karanlık

Karanalp : Esmer, karayağız, yiğit

Karatay : Selçuklu devlet adamı

Kartal : Yırtıcı bir tür kuş

Kartay : Yaşlı, pir

Kasım : Bölen, kısımlara ayıran

Kaya : Büyük ve sert taş kütlesi

Kayahan : Kaya gibi sert hakan

Kayhan : Güçlü hükümdar

Kazım : Kızgınlığını, öfkesini belli etmeyen

Kemal : Bilgi ve erdem bakımından olgunluk

Kemalettin : Bilgi ve erdem sahibi

Kenan : Nuh peygamberin oğlu ya da Nemrut’un babası sanılan kişi

Keramettin : Bağış, ihsan ağırlama

Kerem : Cömertlik, soyluluk büyüklük

Keremşah : Asil, soylu şah, hükümdar

Kerim : Kerem sahibi, cömert

Keyhan : Dünya

Kılıç : Sivri uçlu, keskin, çelikten silah

Kılıçalp : Kılıç gibi keskin, yiğit

Kılıçhan : Kılıç gibi keskin, güçlü yiğit

Kırca : Dolu , ufak taneli kar

Kırdar : Ölçülü davranış

Kırhan : Kırçıl han

Kıvanç : Sevinç, hoşlanma

Kıvılcım : Yanan maddeden sıçrayan küçük ateş parçası ,harekete geçiren

Kolçak : Yiğit, mert, koçak

Konur : Bozla sarı arası bir renk – yanık kırmızı – gururlu, kibirli – kahraman,

Koral : Sınır muhafızı

Koralp : Yiğit sınır muhafızı

Koray : Kamış, kargı gibi, içi boş şeyler

Korcan : Kanı sıcak, kanı kaynayan

Korçak : Heykel

Korel : Kor gibi etkili, yakıcı kişi

Korhan : Ateş gibi hakan

Korkmaz : Korkmayan, yılmayan, cesur

Korkut : Büyük dolu tanesi – hayali yaratık

Kortan : Kor renkli tanyeri – yalçın kaya – pelikan

Köker : Köklü soydan gelen

Köksal : Kökünü derinliklere sal anlamında

Kubat : Kaba, şişman

Kubilay : Cengiz hanın torununun adı

Kudret : Güç, kuvvet

Kuntay : Ay gibi sağlam, güçlü

Kunter : Sağlam, kuvvetli

Kurt : Yırtıcı bir memeli – kurnaz, iş bilir

Kurtbey : Kurt gibi atılgan, güçlü

Kurtuluş : Kötü, tehlikeli durumdan kurtulma

Kutan : Dua, yalvarma – saka kuşu

Kutay : Uğurlu ay

Kutbay : Uğurlu kişi

Kuter : Kutlu, uğurlu kişi

Kuthan : Kutlu hükümdar

Kutlay : Kutlu, uğurlu ay

Kutlu : Kutlanmış, mutlu, uğurlu

Kutsal : Mübarek, kutlulukla ilgili

Kutsi : Kutlanan, kutluluk sahibi

Kuzey : Kuzey yönü / şimal

Kürşat/Küşad : Eski bir Türk adı

Laçin : Bir cins şahin – sarp, yalçın

Lami : Sert, çatık kaşlı veya aslan

Latif : Yumuşak, hoş, nazik

Lebib : Akıllı, zeki

Lema : Herşeye gücü yeten

Lemi : Parlak, parıldayan

Levent : Eski deniz erlerine verilen ad

Lokman : Tarihteki en ünlü tabibin adı (lokman hekim)

Lütfi : Cennette ölümsüzlüğe kavuşan

Lütfullah : Çok övülmüş, methedilmiş

Lütfü : İyi muamele, güzellikle hoşlukla ilgili

Macit : Şan, şeref sahibi – iyi ahlaklı

Mahir : Usta, elinden her iş gelen

Mahmut : Övgüye değer

Mahsun : Güçlendirilmiş, güçlü

Mahzun : Hüzünlü, duygulu, üzgün

Makbul : Alınan kabul olunan

Maksut : İstek, niyet, maksat – varılmak istenen yer

Malik : Sahip, efendi

Manço : Manda yavrusu

Mansur : Yardım edilmiş – Allah’ın yardımıyla galip gelmiş

Mazhar : Bir şeyin göründüğü ortaya çıktığı yer

Mazlum : Zulüm gören, zulmedilen kişi

Mecit : Çok ulu, yüce

Mecnun : Deli, aklı başında olmayan

Medeni : Uygar, şehirli – terbiyeli, nazik

Medet : Yardım eden

Mehmet : Aslı Arapçada Muhammed, çok övülmüş anlamında

Melih : Güzel, şirin

Melik : Hükümdar, han

Memduh : Övülmüş, övülmeye değer

Memnun : Minnet eden – hoşnut, sevinçli

Menderes : Ege bölgesinde bir ırmak adı

Mengü : Ölümsüz, ebedi

Mengüç : Güçlü ben / men + güç

Mensur : Saçılmış, dağılmış – ölçüsüz, uyaksız söz

Meriç : Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir

Merih : Güneş sistemimizdeki 5. Gezegen

Mert : Sözünün eri, sözünde duran

Mestan : Savruk. Cüret sahibi

Mesut : Mutlu, bahtiyar

Mete : Büyük hun imparatoru

Metin : Sağlam, dayanıklı

Mevlüt : Yeni doğmuş çocuk – doğulan zaman

Mikail Allaha en yakın olduğuna inanılan dört melekten birinin adı

Mirkelam Güzel, nazik konuşan

Mirza : Hükümdar soyundan gelen

Mithat : Övme

Muammer : Uzun ömürlü, çok yaşayan

Mucip : Gerektiren, gerektirici

Muhammed : Çok övülmüş, hamdedilmiş

Muharrem : Din tarafından yasaklanan

Muhip : Seven, sevişen

Muhittin : Dini güçlendiren

Muhlis : İnanç ve eylemlerinde içtenlikle davranan

Muhsin : Sağlamlaştıran

Muhtar : Dilediği şekilde hareket edebilen

Muhteşem : Görkemli, göz kamaştırıcı

Mukbil : Mutlu, bahtiyar

Munis : Sıcakkanlı sevimli

Murat : Arzu, istek, dilek

Murathan : Arzulu hükümdar

Murtaza : Mürteza- seçkin seçilmiş

Musa : Sudan gelmek anlamındadır. Bir peygamber adı

Mustafa : Temizlenmiş, saf hale getirilmiş

Muti : İyi kalpli, yumuşak başlı

Mutlu : Mesut, bahtiyar

Mutluhan : Mutluluğa erişmiş hükümdar

Muzaffer : Zafer kazanan, galip gelen

Mücahit : Savaşçı, cihada katılan

Müfit : Faydalı, yararlı

Müjdat : İyi, müjdeli haberler

Mükerrem : Yardımsever, ikram sever

Mükremin : Konuksever, ikram sever

Mümin : İnanan, iman eden

Mümtaz : Seçkin, başkalarından ayrı tutulan

Münir : Aydınlatan, ışık veren

Müren : Akarsu, dere, ırmak

Mürsel : Yollanmış, gönderilmiş olan

Mürşit/ Mürşid : İrşat eden, doğru yolu gösteren

Müslüm : İslam dininden olan / teslim olan

Müşfik : Acıyan, şefkat gösteren

Müştak : Özleyen, göreceği gelen

Nabi : Yüksek, yüce, haber veren

Naci : Kurtulmuş, selamete kavuşmuş

Nadi : Bağıran, haykıran

Nadir : Ender, az bulunur, seyrek

Nafi : Gelip geçen, etkili, sözü dinlenen

Nafiz : İşleyen, içeriye giden, delip geçen işleyen

Nahit/Nahid : Venüs, zühre yıldızı

Nail : Ele geçiren, muradına eren

Naim : Uyuyan, uykuda olan

Namık Yazar, yazan kişi

Nami : Tanınmış, ünlü şöhretli

Nasır : Yardımcı, yardım eden

Nasrettin : Dine yardımı dokunan

Nasuh : Öğüt veren – temiz

Nasuhi : Bozulmaz biçimde tövbe eden

Naşit/Naşid : Şiir söyleyen, şiir okuyan

Nazım : Düzenleyen, tanzim eden

Nazır : Bakan, gözeten – bakan, vekil

Nazif : Temiz, güzel

Nazmi : Vezinli, kafiyeli sözle ilgili/ düzenli

Nebi : Peygamber, tanrı’nın buyruklarını kullara ileten

Necat : Kurtuluş, selamet

Necati : Kurtuluşa ermek

Necdet : Güçlü ve korkusuz

Necip : Soyu temiz, cömert

Necmettin : Dinin yıldızı

Necmi : Yıldızlarla ilgili , yıldızlara ait

Nedim : Yakın dost, samimi arkadaş

Nedret : Az bulunan, seyrek

Nehar : Gündüz

Nejat : Soy, asıl, hesap

Nesim : Hoşa giden hafif rüzgar

Neşat : Sevinç, neşe

Neşet : Yetişme, meydana gelme

Nevzat /Nevzad : Yeni doğmuş çocuk

Neyzen : Ney çalan

Nezih : Temiz, pak, seçkin

Nezihi : Temizlikle, saflıkla ilgili

Nihat/Nihad : Tabiat, huy

Niyazi : Yalvarma, yakarma

Nizam : Sıra, dizi, düzen, kural

Nizamettin : Düzenli, tertipli

Nizami : Kurallara uygun, düzenle ilgili

Nuh : Eski metinlerde rahat anlamında / bir peygamber adı

Numan : Kan / gelincik

Nurettin : Dinin ışığı, aydınlığı

Nuri : Işıklı, ışıktan geleni

Nurkan : Aydınlık, temiz soydan gelen

Nurşat : Nura boğulmuş

Nurtaç : Nurlu taç taşıyan

Nusret /Nusred : Tanrı yardımı

Nusrettin : Dinin üstünlüğü

Nüvit : İyi haber, müjde

Nüzhet : Zevk, keyif, istek, tad

Oflaz : Eksiksiz, tam – gürbüz, yakışıklı – becerikli – eflatun

Ogün : : Belirli gün, bilinen, beklenen gün

Oğan : Güçlü, kuvvetli

Oğul : Erkek evlat – kovandan çıkan arı topluluğu

Oğur : Uğur – samimi, içten

Oğuz : Doğru ve iyi adam, sağlam, güçlü

Oğuzhan : Oğuzların başı / mete

Okan : Anlama, öğrenme

Okay : Beğenme, takdir etme

Okcan : Hareketli, canı tez

Oker : Hızlı, hareketli

Oktar : Ok taşıyıcı

Oktay : Çok hiddetli, kızgın

Olcay : Şanslı, talihli

Olcayto : Bahtı açık, talihli

Olgun : İşe yarar, ya da yeterli duruma gelmiş

Omaç : Hedef, amaç

Omay : Seçkin, seçilmiş

Onat : İyi, güzel, düzgün, namuslu

Onay : Uygun bulma

Ongar : Kurtuluş

Ongun : Tam – verimli, bayındır – kutlu, uğurlu – gelişmiş, gürbüz

Onur : Şeref, haysiyet, izzet-i nefsi

Onural : Şan, şeref kazan

Onuralp : Saygıdeğer, aziz, yiğit

Onurhan : Onurlu hükümdar

Orbay : Ordu komutanı

Orçun : Ahlak, töre

Orhan : Kentin hakimi, yöneticisi

Orhun : Eski bir Türk devleti, Asya’da bir nehir

Orkun : kentin hanı

Orkut : Kutlu kent

Ortaç : Tepe – mirasçı – veliaht

Ortun : Ortanca kardeş

Ortunç : Ateş renginde tunç

Oruç : Müslümanların yeme içmeden vs. Uzaklaştıkları bir ibadet

Osman : Toy denilen

Oytun : Beğenilen güzel yer / kutsal

Ozan : Halk şairi

Öcal : Öç almaktan, intikal alan

Ödül : Bir başarı ya da iyilik karşılığında verilen armağan

Ögeday : Çok akıllı

Öğün : Yücel, gurur duy – zaman, vakit – kez, defa – önde, ileride

Öğünç : Övünülecek şey

Öğüt : Nasihat

Öker : Akıllı

Ökkeş : Erkek örümcek – bir dağın adı

Ökmen : Akıllı, zeki

Öktem : Güçlü, onurlu

Ökten : Akıllı, bilgili

Ömer : Dirlik, canlılık yaşam gücü

Ömür : Yaşayış, hayat

Önal : Daima önde olmak

Önay Ayın ilk günlerindeki durumu, hilal

Önder : Lider, yönetici, şef

Önel : Bir şeyin tamamlanması için verilen süre, vade

Öner : Başta gelen – yön – sıra

Örsan : Örs gibi sağlam adı olan

Örsel : Örs gibi sağlam el

Övül : Kendini beğendir, övgü kazan

Övünç : Övünülecek şey

Öymen : Evcimen, evine bağlı

Özal : Özü kırmızı

Özalp : Özünde yiğit olan

Özay : Özlü, özü ay gibi aydınlık olan

Özbek Yiğit, cesur – bir Türk boyu

Özcan : Candan, içten

Özdemir : Gerçek, özlü demir

Özden : Soyu temiz olan

Özen : Dikkat, heves, itina

Özer : Özü er olan

Özgün Orijinal, diğerlerine benzemeyen

Özgür : Serbest, hiçbir koşula bağlı olmayan

Özhan : Han soyundan gelen

Özkan : Temiz kan, soylu kişinin kanından gelen

Özmen : Özü iyi, sağlam olan aydınlık başlangıç

Öztürk : Soyu Türk olan

Özün : Hakkıyla kazanılmış ün

Pakel : Sezgi, anlayış, dikkat

Paker : Sert, çatık kaşlı veya aslan

Paksoy : Allah’ın kulu

Pala : Kısa, geniş kılıç

Pamir : Her şeye gücü yeten

Pars : Yırtıcı bir hayvan

Paşa : Bir askeri unvan / ağabey, erkek kardeş

Paydaş : Dünya,

Payidar : Doğruluk gösteren-adaletli davranan

Pehlivan : Güreşçi

Pekcan : Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan

Peker : Güçlü erkek

Perker : Beyaz ay, dolunay

Pertev : Dürüst, güvenilir

Peyam : Mutlu, sevinçli gün

Peyami : Haberle ilgili, haber veren

Peykan : Beyaz taç, gelin tacı

Peyman : Aydınlık gece

Polat : Sertleştirilmiş , su verilmiş demir

Poyraz : Kuzeydoğu yönünden esen rüzgar

Pozan : Candan, cana yakın

Raci : Rica eden, dileyen

Rafet / Refet : Çok acıma

Ragıp : İçtenlikle isteyen, özleyen

Rahim : Esirgeyen, acıyan

Rahman : Acıması bol olan

Rahmi : Koruyan, esirgeyen

Raif : Acıyan, esirgeyen

Rakım : Yazan

Ramazan : Kameri yılın 9. Ayı

Rami : Atıcı, mermi atan

Ramiz : Remz eden, işaretleyen

Rasim : Resmeden, resim çizen

Rasin : Beyaz ay, dolunay

Raşit /Raşid : Doğru yola giden

Rauf : Çok acıyan, esirgeyen

Recai : Umma, dileme

Recep : Heybetli, azametli, saygı değer

Refet : Çok acıma

Refiğ : Din uğruna çalışan

Refik : Arkadaş, yoldaş, ortaklık

Reha : Kurtulma

Remzi : İşaret ve gizliliğe ait

Renan : Kızıl kan

Resul : Haber getiren

Reşat : Aklın gerektirdiğini yapan

Reşit /Reşid : Akıllı, iyi davranan

Rıdvan : Cennetin kapıcısı olan melek

Rıfat : Yükseklik, yüksek rütbeli

Rıfkı : Yumuşaklıkla, sükunetle ilgili

Rıza Hoşnutluk, memnunluk

Ruhi : Ruhla ilgili

Ruşen : Aydın, parlak

Rüçhan : Orta Asya’da tanrı dağı, bir Türk boyu

Rüknettin : Bir şeyin temeli / dinin temeli

Rüstem : Ünlü fars pehlivanının adı

Rüştü : Ergin, olgun

Kerim Usta Tarafından Yayımlandı.

Herkesin bir yaşama nedeni var. Benimki ise bir "Sevda"...

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir