Son Güncelleme Zamanı:

Devamı var:

A – D *** E – F – G – İ *** K – L – M – N – O – Ö – P – R *** S – Ş – T – U – Ü – V – Y – Z

Kaan / Kağan : Hükümdar, hanların hanı

Kadem : Uğur ,ayak adımı ,yarım arşın

Kadir : Değer, onur, incelik

Kadri : İtibar, değerle ilgili

Kahraman : Savaşta yiğitlik gösteren, cesur

Kamber : Sadık hizmetkar

Kamer : Ay ışığı

Kamil : Tam, eksiksiz, olgun

Kamuran : Dileğine, kavuşmuş olan

Kandemir : Güçlü soydan gelen

Kaner : Güçlü, kanlı yiğit

Kaplan : Yırtıcı hayvan

Karabey : Esmer, rengi karaya çalan bey

Karacan : Esmer – küçük ağaçcık

Karahan : Esmer hükümdar

Karakan : Bir tür dağ ağacı

Karan : Kahraman, yürekli – karanlık

Karanalp : Esmer, karayağız, yiğit

Karatay : Selçuklu devlet adamı

Kartal : Yırtıcı bir tür kuş

Kartay : Yaşlı, pir

Kasım : Bölen, kısımlara ayıran

Kaya : Büyük ve sert taş kütlesi

Kayahan : Kaya gibi sert hakan

Kayhan : Güçlü hükümdar

Kazım : Kızgınlığını, öfkesini belli etmeyen

Kemal : Bilgi ve erdem bakımından olgunluk

Kemalettin : Bilgi ve erdem sahibi

Kenan : Nuh peygamberin oğlu ya da Nemrut’un babası sanılan kişi

Keramettin : Bağış, ihsan ağırlama

Kerem : Cömertlik, soyluluk büyüklük

Keremşah : Asil, soylu şah, hükümdar

Kerim : Kerem sahibi, cömert

Keyhan : Dünya

Kılıç : Sivri uçlu, keskin, çelikten silah

Kılıçalp : Kılıç gibi keskin, yiğit

Kılıçhan : Kılıç gibi keskin, güçlü yiğit

Kırca : Dolu , ufak taneli kar

Kırdar : Ölçülü davranış

Kırhan : Kırçıl han

Kıvanç : Sevinç, hoşlanma

Kıvılcım : Yanan maddeden sıçrayan küçük ateş parçası ,harekete geçiren

Kolçak : Yiğit, mert, koçak

Konur : Bozla sarı arası bir renk – yanık kırmızı – gururlu, kibirli – kahraman,

Koral : Sınır muhafızı

Koralp : Yiğit sınır muhafızı

Koray : Kamış, kargı gibi, içi boş şeyler

Korcan : Kanı sıcak, kanı kaynayan

Korçak : Heykel

Korel : Kor gibi etkili, yakıcı kişi

Korhan : Ateş gibi hakan

Korkmaz : Korkmayan, yılmayan, cesur

Korkut : Büyük dolu tanesi – hayali yaratık

Kortan : Kor renkli tanyeri – yalçın kaya – pelikan

Köker : Köklü soydan gelen

Köksal : Kökünü derinliklere sal anlamında

Kubat : Kaba, şişman

Kubilay : Cengiz hanın torununun adı

Kudret : Güç, kuvvet

Kuntay : Ay gibi sağlam, güçlü

Kunter : Sağlam, kuvvetli

Kurt : Yırtıcı bir memeli – kurnaz, iş bilir

Kurtbey : Kurt gibi atılgan, güçlü

Kurtuluş : Kötü, tehlikeli durumdan kurtulma

Kutan : Dua, yalvarma – saka kuşu

Kutay : Uğurlu ay

Kutbay : Uğurlu kişi

Kuter : Kutlu, uğurlu kişi

Kuthan : Kutlu hükümdar

Kutlay : Kutlu, uğurlu ay

Kutlu : Kutlanmış, mutlu, uğurlu

Kutsal : Mübarek, kutlulukla ilgili

Kutsi : Kutlanan, kutluluk sahibi

Kuzey : Kuzey yönü / şimal

Kürşat/Küşad : Eski bir Türk adı

Laçin : Bir cins şahin – sarp, yalçın

Lami : Sert, çatık kaşlı veya aslan

Latif : Yumuşak, hoş, nazik

Lebib : Akıllı, zeki

Lema : Herşeye gücü yeten

Lemi : Parlak, parıldayan

Levent : Eski deniz erlerine verilen ad

Lokman : Tarihteki en ünlü tabibin adı (lokman hekim)

Lütfi : Cennette ölümsüzlüğe kavuşan

Lütfullah : Çok övülmüş, methedilmiş

Lütfü : İyi muamele, güzellikle hoşlukla ilgili

Macit : Şan, şeref sahibi – iyi ahlaklı

Mahir : Usta, elinden her iş gelen

Mahmut : Övgüye değer

Mahsun : Güçlendirilmiş, güçlü

Mahzun : Hüzünlü, duygulu, üzgün

Makbul : Alınan kabul olunan

Maksut : İstek, niyet, maksat – varılmak istenen yer

Malik : Sahip, efendi

Manço : Manda yavrusu

Mansur : Yardım edilmiş – Allah’ın yardımıyla galip gelmiş

Mazhar : Bir şeyin göründüğü ortaya çıktığı yer

Mazlum : Zulüm gören, zulmedilen kişi

Mecit : Çok ulu, yüce

Mecnun : Deli, aklı başında olmayan

Medeni : Uygar, şehirli – terbiyeli, nazik

Medet : Yardım eden

Mehmet : Aslı Arapçada Muhammed, çok övülmüş anlamında

Melih : Güzel, şirin

Melik : Hükümdar, han

Memduh : Övülmüş, övülmeye değer

Memnun : Minnet eden – hoşnut, sevinçli

Menderes : Ege bölgesinde bir ırmak adı

Mengü : Ölümsüz, ebedi

Mengüç : Güçlü ben / men + güç

Mensur : Saçılmış, dağılmış – ölçüsüz, uyaksız söz

Meriç : Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir

Merih : Güneş sistemimizdeki 5. Gezegen

Mert : Sözünün eri, sözünde duran

Mestan : Savruk. Cüret sahibi

Mesut : Mutlu, bahtiyar

Mete : Büyük hun imparatoru

Metin : Sağlam, dayanıklı

Mevlüt : Yeni doğmuş çocuk – doğulan zaman

Mikail Allaha en yakın olduğuna inanılan dört melekten birinin adı

Mirkelam Güzel, nazik konuşan

Mirza : Hükümdar soyundan gelen

Mithat : Övme

Muammer : Uzun ömürlü, çok yaşayan

Mucip : Gerektiren, gerektirici

Muhammed : Çok övülmüş, hamdedilmiş

Muharrem : Din tarafından yasaklanan

Muhip : Seven, sevişen

Muhittin : Dini güçlendiren

Muhlis : İnanç ve eylemlerinde içtenlikle davranan

Muhsin : Sağlamlaştıran

Muhtar : Dilediği şekilde hareket edebilen

Muhteşem : Görkemli, göz kamaştırıcı

Mukbil : Mutlu, bahtiyar

Munis : Sıcakkanlı sevimli

Murat : Arzu, istek, dilek

Murathan : Arzulu hükümdar

Murtaza : Mürteza- seçkin seçilmiş

Musa : Sudan gelmek anlamındadır. Bir peygamber adı

Mustafa : Temizlenmiş, saf hale getirilmiş

Muti : İyi kalpli, yumuşak başlı

Mutlu : Mesut, bahtiyar

Mutluhan : Mutluluğa erişmiş hükümdar

Muzaffer : Zafer kazanan, galip gelen

Mücahit : Savaşçı, cihada katılan

Müfit : Faydalı, yararlı

Müjdat : İyi, müjdeli haberler

Mükerrem : Yardımsever, ikram sever

Mükremin : Konuksever, ikram sever

Mümin : İnanan, iman eden

Mümtaz : Seçkin, başkalarından ayrı tutulan

Münir : Aydınlatan, ışık veren

Müren : Akarsu, dere, ırmak

Mürsel : Yollanmış, gönderilmiş olan

Mürşit/ Mürşid : İrşat eden, doğru yolu gösteren

Müslüm : İslam dininden olan / teslim olan

Müşfik : Acıyan, şefkat gösteren

Müştak : Özleyen, göreceği gelen

Nabi : Yüksek, yüce, haber veren

Naci : Kurtulmuş, selamete kavuşmuş

Nadi : Bağıran, haykıran

Nadir : Ender, az bulunur, seyrek

Nafi : Gelip geçen, etkili, sözü dinlenen

Nafiz : İşleyen, içeriye giden, delip geçen işleyen

Nahit/Nahid : Venüs, zühre yıldızı

Nail : Ele geçiren, muradına eren

Naim : Uyuyan, uykuda olan

Namık Yazar, yazan kişi

Nami : Tanınmış, ünlü şöhretli

Nasır : Yardımcı, yardım eden

Nasrettin : Dine yardımı dokunan

Nasuh : Öğüt veren – temiz

Nasuhi : Bozulmaz biçimde tövbe eden

Naşit/Naşid : Şiir söyleyen, şiir okuyan

Nazım : Düzenleyen, tanzim eden

Nazır : Bakan, gözeten – bakan, vekil

Nazif : Temiz, güzel

Nazmi : Vezinli, kafiyeli sözle ilgili/ düzenli

Nebi : Peygamber, tanrı’nın buyruklarını kullara ileten

Necat : Kurtuluş, selamet

Necati : Kurtuluşa ermek

Necdet : Güçlü ve korkusuz

Necip : Soyu temiz, cömert

Necmettin : Dinin yıldızı

Necmi : Yıldızlarla ilgili , yıldızlara ait

Nedim : Yakın dost, samimi arkadaş

Nedret : Az bulunan, seyrek

Nehar : Gündüz

Nejat : Soy, asıl, hesap

Nesim : Hoşa giden hafif rüzgar

Neşat : Sevinç, neşe

Neşet : Yetişme, meydana gelme

Nevzat /Nevzad : Yeni doğmuş çocuk

Neyzen : Ney çalan

Nezih : Temiz, pak, seçkin

Nezihi : Temizlikle, saflıkla ilgili

Nihat/Nihad : Tabiat, huy

Niyazi : Yalvarma, yakarma

Nizam : Sıra, dizi, düzen, kural

Nizamettin : Düzenli, tertipli

Nizami : Kurallara uygun, düzenle ilgili

Nuh : Eski metinlerde rahat anlamında / bir peygamber adı

Numan : Kan / gelincik

Nurettin : Dinin ışığı, aydınlığı

Nuri : Işıklı, ışıktan geleni

Nurkan : Aydınlık, temiz soydan gelen

Nurşat : Nura boğulmuş

Nurtaç : Nurlu taç taşıyan

Nusret /Nusred : Tanrı yardımı

Nusrettin : Dinin üstünlüğü

Nüvit : İyi haber, müjde

Nüzhet : Zevk, keyif, istek, tad

Oflaz : Eksiksiz, tam – gürbüz, yakışıklı – becerikli – eflatun

Ogün : : Belirli gün, bilinen, beklenen gün

Oğan : Güçlü, kuvvetli

Oğul : Erkek evlat – kovandan çıkan arı topluluğu

Oğur : Uğur – samimi, içten

Oğuz : Doğru ve iyi adam, sağlam, güçlü

Oğuzhan : Oğuzların başı / mete

Okan : Anlama, öğrenme

Okay : Beğenme, takdir etme

Okcan : Hareketli, canı tez

Oker : Hızlı, hareketli

Oktar : Ok taşıyıcı

Oktay : Çok hiddetli, kızgın

Olcay : Şanslı, talihli

Olcayto : Bahtı açık, talihli

Olgun : İşe yarar, ya da yeterli duruma gelmiş

Omaç : Hedef, amaç

Omay : Seçkin, seçilmiş

Onat : İyi, güzel, düzgün, namuslu

Onay : Uygun bulma

Ongar : Kurtuluş

Ongun : Tam – verimli, bayındır – kutlu, uğurlu – gelişmiş, gürbüz

Onur : Şeref, haysiyet, izzet-i nefsi

Onural : Şan, şeref kazan

Onuralp : Saygıdeğer, aziz, yiğit

Onurhan : Onurlu hükümdar

Orbay : Ordu komutanı

Orçun : Ahlak, töre

Orhan : Kentin hakimi, yöneticisi

Orhun : Eski bir Türk devleti, Asya’da bir nehir

Orkun : kentin hanı

Orkut : Kutlu kent

Ortaç : Tepe – mirasçı – veliaht

Ortun : Ortanca kardeş

Ortunç : Ateş renginde tunç

Oruç : Müslümanların yeme içmeden vs. Uzaklaştıkları bir ibadet

Osman : Toy denilen

Oytun : Beğenilen güzel yer / kutsal

Ozan : Halk şairi

Öcal : Öç almaktan, intikal alan

Ödül : Bir başarı ya da iyilik karşılığında verilen armağan

Ögeday : Çok akıllı

Öğün : Yücel, gurur duy – zaman, vakit – kez, defa – önde, ileride

Öğünç : Övünülecek şey

Öğüt : Nasihat

Öker : Akıllı

Ökkeş : Erkek örümcek – bir dağın adı

Ökmen : Akıllı, zeki

Öktem : Güçlü, onurlu

Ökten : Akıllı, bilgili

Ömer : Dirlik, canlılık yaşam gücü

Ömür : Yaşayış, hayat

Önal : Daima önde olmak

Önay Ayın ilk günlerindeki durumu, hilal

Önder : Lider, yönetici, şef

Önel : Bir şeyin tamamlanması için verilen süre, vade

Öner : Başta gelen – yön – sıra

Örsan : Örs gibi sağlam adı olan

Örsel : Örs gibi sağlam el

Övül : Kendini beğendir, övgü kazan

Övünç : Övünülecek şey

Öymen : Evcimen, evine bağlı

Özal : Özü kırmızı

Özalp : Özünde yiğit olan

Özay : Özlü, özü ay gibi aydınlık olan

Özbek Yiğit, cesur – bir Türk boyu

Özcan : Candan, içten

Özdemir : Gerçek, özlü demir

Özden : Soyu temiz olan

Özen : Dikkat, heves, itina

Özer : Özü er olan

Özgün Orijinal, diğerlerine benzemeyen

Özgür : Serbest, hiçbir koşula bağlı olmayan

Özhan : Han soyundan gelen

Özkan : Temiz kan, soylu kişinin kanından gelen

Özmen : Özü iyi, sağlam olan aydınlık başlangıç

Öztürk : Soyu Türk olan

Özün : Hakkıyla kazanılmış ün

Pakel : Sezgi, anlayış, dikkat

Paker : Sert, çatık kaşlı veya aslan

Paksoy : Allah’ın kulu

Pala : Kısa, geniş kılıç

Pamir : Her şeye gücü yeten

Pars : Yırtıcı bir hayvan

Paşa : Bir askeri unvan / ağabey, erkek kardeş

Paydaş : Dünya,

Payidar : Doğruluk gösteren-adaletli davranan

Pehlivan : Güreşçi

Pekcan : Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan

Peker : Güçlü erkek

Perker : Beyaz ay, dolunay

Pertev : Dürüst, güvenilir

Peyam : Mutlu, sevinçli gün

Peyami : Haberle ilgili, haber veren

Peykan : Beyaz taç, gelin tacı

Peyman : Aydınlık gece

Polat : Sertleştirilmiş , su verilmiş demir

Poyraz : Kuzeydoğu yönünden esen rüzgar

Pozan : Candan, cana yakın

Raci : Rica eden, dileyen

Rafet / Refet : Çok acıma

Ragıp : İçtenlikle isteyen, özleyen

Rahim : Esirgeyen, acıyan

Rahman : Acıması bol olan

Rahmi : Koruyan, esirgeyen

Raif : Acıyan, esirgeyen

Rakım : Yazan

Ramazan : Kameri yılın 9. Ayı

Rami : Atıcı, mermi atan

Ramiz : Remz eden, işaretleyen

Rasim : Resmeden, resim çizen

Rasin : Beyaz ay, dolunay

Raşit /Raşid : Doğru yola giden

Rauf : Çok acıyan, esirgeyen

Recai : Umma, dileme

Recep : Heybetli, azametli, saygı değer

Refet : Çok acıma

Refiğ : Din uğruna çalışan

Refik : Arkadaş, yoldaş, ortaklık

Reha : Kurtulma

Remzi : İşaret ve gizliliğe ait

Renan : Kızıl kan

Resul : Haber getiren

Reşat : Aklın gerektirdiğini yapan

Reşit /Reşid : Akıllı, iyi davranan

Rıdvan : Cennetin kapıcısı olan melek

Rıfat : Yükseklik, yüksek rütbeli

Rıfkı : Yumuşaklıkla, sükunetle ilgili

Rıza Hoşnutluk, memnunluk

Ruhi : Ruhla ilgili

Ruşen : Aydın, parlak

Rüçhan : Orta Asya’da tanrı dağı, bir Türk boyu

Rüknettin : Bir şeyin temeli / dinin temeli

Rüstem : Ünlü fars pehlivanının adı

Rüştü : Ergin, olgun

Lütfen Dikkat:Konu uzun olduğu için  sayfalara bölünmüştür. Bu sizin daha hızlı olarak konuya erişebilmenizi sağlayacaktır. Devamı için Tıkladığınızda sonraki sayfaya gidebilir veya sayfa numaraları ile seçim yapabilirsiniz.Aşağıda verilen link ise sizi yazının başlangıcına getirecektir.

Yazar Kerim Usta

Herkesin bir yaşama nedeni var. Benimki ise bir "Sevda"...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir