Etiket arşivi: Benim

Ey Benim Yangınım

Ey Benim Yangınım…!
Yüreğimi Alev Alev Yakan En Güzel Duâm’sın Avuçlarımdan Çıkan.
Sen Cansın Canansın Yüreğimin Hüzün Dolu Ruhuma Bir Neyin Sesi Gibi, İşleyen Nefessin.
Ey Yâr…!
Sen Üfledikçe Yüreğimden Kopan, Şiirlerimdeki, Yanmış Yüreğimin, Yankılanan Sesisin. Sen Hira Gibisin, Erciyes Gibisin.
Sen Gözlerimden Damlayan Kızıl Renkli, Yüreğimin Çölüne Yağan Yağmur Gibi Aşk Kokan Göz Yaşımsın….
Ey Benim Aşkını Rabbimde Bulduğum, Yansımasını Sende Gördüğüm Gizli Mabedim, Sen Benim Yüreğimin Dilediği En Güzel Duâm’sın….
Sen Yüreğime “Aşk” Diye Dokunan, Sen Aynadaki Yansıyan
Yüzüm, Ahiretime Yazılan Maşuğum, Senin Yüreğinden Başka Gidecek Yok Benim Yerim.
Ey Benim Yüreğiyle, Yüreğimi Takas Ettiğim. Senin Aşkını Yüreğime Düşürdüğü İçin Rabbime Şükrettiğim. Ben, Ben Olmaktan Çıkıp Sen Olduğum Sevdiğim….
Ey Benim Ahiretteki Eşim..!

Ey Benim Yangınım yazısına devam et

BENİM ŞARABIM….!

MEVLEVİ SEMAZENBENİM ŞARABIM!
Seher vakti içtiğin şarap, sana tesir etmediyse, ben sana başka türlü bir şarap vereyim; onu iç.
Benim şarabım gerçekten de acayip bir şaraptır. Bir kıyamet gibidir. İnsanı diriltir.
Daha ilk kadehi içer içmez, nereleri gezersin? Neler görürsün? Neler…
İkinci kadehten Allah’a sığınırız. Üçüncü kadehi içince ne olacağını söyleyemem.
Ne gam kalır, ne iş güç kalır. Herkes yerlere yıkılır, ondan sonra da sizi alırlar, nereye çeker götürürler, Allah bilir!
Sen, kokuya, renge takılıp kalmışsın. Onların esiri olmuşsun; taşa, taştaki resme benziyorsun.
Şu taşın kalbinden, kaynak suyu gibi kayna da, fışkırarak çık!
Hele ey kerem sahibi saki!
O kırmızı şarabı sun da öyle bir hale geleyim ki, çekinmeden, korkmadan senden, senin güzelliğinden bahsedeyim.
O büyük kadehi bana, kendi kuluna sun da, onun mahmurluğuyla nasıl başımı kaldırmışım, yukarılara dalmışım, seyret!
Ötelere; beni ırmak edip akıttığın yere bakıyorum.
Zaten, o ırmak, denizden akıp gelmişti. Şimdi de geldiği yere; denize doğru akıyor.

(MEVLANA)